blogspot visitor

06 oktober 2012

Zwarte zon: mythologische inslag van het nazisme. Speelt iets dergelijks in onze tijd?

Eine Kultur, die Archetypen, Mythen und Symbole nicht ernst nimmt, wird möglicherweise hinterrücks von ihnen heimgesucht
- Ernst Bloch -



Film Schwarze Sonne - Mythologische Hintergründe des Nationalsozialismus
Door Rüdiger Sünner[*], 1997, kopie op Youtube, 1:29:54

Bezoek de officiële site van de film, met DVD en boek. Tevens te koop als combi.

Screenshot film[1] rechts: vertekende herinneringen aan de tempeliers speelden een rol in de mythologisch getinte aanloop tot het nazisme. Google brengt prompt aan het licht dat het gaat om een omslag van het tijdschrift Ostara (genoemd naar de wellicht door Jacob Grimm bedachte [of toch oude] Germaanse godin van de lente), opgericht door Adolf Josef Lanz (1874-1954), die later de naam Jörg Lanz von Liebenfels aannam en graag zelf een gewaad droeg met een tempeliers-kruis[2] erop. Tekst op de omslag: 'Deutsche. Wer soll führen, wer soll Herzog sein. Alle Aufklärung durch Ostara, Bücherei der Blonden'.

Wikipedia: 'Lanz became a monk in the Cistercian order in 1893, assuming the name Georg [Jörg - naar Sint-Joris; K] and living in the Heiligenkreuz monastery. In 1894, he claimed to have been "enlightened" after finding the tombstone of a Knight Templar, and began developing his theories of "blue-blond aryanism" and "lower races". [...] In 1904, he published his book Theozoologie in which he advocated sterilization of the sick and the "lower races" as well as forced labour for "castrated chandals", and glorified the "Aryan race" as "Gottmenschen". [...] As a student of Guido von List [geboren als Guido List; K], Lanz further expanded his theories [...]. In 1905 Lanz and some 50 other supporters of List signed a declaration endorsing the proposed Guido-von-List-Gesellschaft, which was officially founded in 1908. He also founded his own esoteric organisation, the Ordo Novi Templi in 1907.

Afbeelding rechtsboven (montage van screenshots uit Schwarze Sonne): Lanz fantaseerde dat het reliëf op de grafsteen van een vermeende tempelier de overwinning van het Arische ras op minderwaardige 'dierlijke' rassen uitbeeldt, omdat de voeten van de ridder op een schepsel met een mensachtige kop staan (wat waarschijnlijk een andere betekenis heeft, het wezentje, dat iets heeft van een kleine sfinx, lijkt zijn rechterpoot zorgzaam om een enkel van de ridder te hebben geslagen). Vergelijk noot[9].

After Hitler's rise to prominence in the 1920s, Lanz tried to be recognized as one of his ideological precursors. In [...] Ostara, c. 1927, he wrote: "One shall remember that the swastika- and fascist movements are basically offspring[3] of Ostara."
After Austria was annexed by Nazi Germany in 1938, Lanz hoped for Hitler's patronage, but Hitler, embarrassed by this early connection, banned him from publishing his writings. Most notably copies of Ostara were removed from circulation. After the war, Lanz accused Hitler of having not only stolen but corrupted his idea, and also of being of "inferior racial stock".
There is no strong scholarly consensus [integendeel; K - hoewel...] as to whether Hitler was significantly influenced, directly or indirectly, by Liebenfels' work, and no strong evidence that he was interested[4] in the occult movement as a whole apart from its racial aspects, though the association has been repeatedly made by critics and occultists during and after the Third Reich.'
'List called his doctrine "Armanism" [zie ook hier; K], after the Armanen, supposedly [in de door List verzonnen mythe, incluis aan hem 'geopenbaarde' runen; K] the heirs of the sun-king, a body of priest-kings in the ancient Ario-Germanic nation.'

'List’s Ariosophy was closely related to the philosophy of the Thule Society. In 1919, Anton Drexler, a member of the Thule Society, founded the German Workers’ Party (DAP), the predecessor of the Nazi party (NSDAP). List’s prophecy that a “German Messiah” would save Germany after World War I was popular among Thule members.
Thule member and publicist Dietrich Eckart expressed his anticipation in a poem he published in 1919, months before he met Hitler for the first time. In the poem, Eckart refers to ‘the Great One’, ‘the Nameless One’, ‘Whom all can sense but no one saw’. When the Thules met Hitler in 1919, many believed him to be the prophesied redeemer. As most Thule members were socially and politically influential, their faith was crucial to Hitler’s meteoric rise.' [bron wikipedia]

Over het laatste bestaat geen consensus onder historici; het strookt wel met de recente reconstructie van Hitlers vormende jaren in Young Hitler (2010) van Claus Hant, die het er op houdt dat Hitler zich op een eclectische manier - in Mein Kampf bespot hij bijvoorbeeld 'dromerijen over oud-Germaans heroïsme' en de afkeer van moderne techniek - heeft laten beïnvloeden door Lanz en List. Rüdiger Sünner twijfelt ook niet aan die invloed. Met Nicholas Goodrick-Clarke[4] denkt hij dat Hitler Lanz eens heeft ontmoet om enkele exemplaren van Ostara te verkrijgen. Verder stelt Sünner dat Hitler weliswaar geen lid van de Thule was, maar waarschijnlijk wel enkele bijeenkomsten heeft bijgewoond.

Wel evident zijn de esoterische preoccupaties van Reichsführer der Schutzstaffel (SS) en baas van de politie Heinrich Himmler [zie bijlage]. Verder staat vast dat de op vele fronten zeer invloedrijke nazi Alfred Rosenberg bij de Thule zat. En dat SS-Brigadeführer Karl Maria Wiligut[5], evenals de in Nederland geboren en getogen mythen-misbruiker Herman Wirth[5|*] een raadsman van Himmler, zich gedroeg als een Germaans orakel (later kwam uit dat hij in een inrichting had gezeten). Dan springt er, naast de figuur van SS-officier Richard Anders, lid van Lanz' Ordo Novi Templi, nog uit SS-Obersturmführer Otto Rahn (meer in dit artikel), die Himmler vereerde en geobsedeerd was door de legende van de graal in de versie van de middeleeuwse dichter Wolfram von Eschenbach[6|*].

Mogelijk was Adam Alfred Rudolf Glauer, bekend geworden als Rudolf von Sebottendorf, oprichter van de Thule Gesellschaft en beïnvloed door Lanz en List, bekend met de gelofte van de assassijnen - waar het woord 'assassins' vandaan komt - in het kader van zijn interesse in de esoterische islam; zeker is dat dit gerucht een leven is gaan leiden in kringen van aanhangers en amateur onderzoekers (zie ook hier) van het esoterische fascisme. Sebottendorf riep de Thule-orde op tot gewapend verzet tegen de regering onder leiding van de Joodse socialist Kurt Eisner; een van de Thule-militanten was Rudolf Hess, vermeldt Sünner.

Volgens journalist René Zwaap onderhielden de tempeliers diplomatieke contacten met de 'gevreesde islamitische orde der assasijnen' - vergelijk noot[6|**]. Maar dit sluit (episodes van) vijandschap natuurlijk geenszins uit.
Wikipedia: 'Some scholars, such as Mark Burgess of the Center for Defense Information, trace the roots of Islamic terrorism back to the 11th-century Assassins, an order of Isma'ili Shi'ism that targeted political and religious opponents who stood in the way of the Assassins' sectarian ideology. In positing a continuity between Islamic terrorism's medieval and modern manifestations, Burgess identifies both a common underlying motive, namely loyalty to a divine imperative, and similar tactics, such as actively seeking out martyrdom.'

In de intro van de film Schwarze Sonne (zie hierboven) wordt verteld dat er in de jaren twintig in Duitsland veelvuldig sprake was van de komst van een rijk van het licht en van 'morgenrood'; dit doet denken aan de neonazi-club Gouden Dageraad in het hedendaagse Griekenland. Het Wenen van Hitlers jonge jaren, aldus Sünner, werd gekenmerkt door sterke sociale spanningen en een tegenstelling tussen grote rijkdom en bittere armoede, daklozen en riant behuisden.

Illustratie rechtsboven: het embleem van de Thule Gesellschaft (1916; zie ook hier en hier) heeft iets van het chi-ro-teken. Het hakenkruis in een cirkel lijkt overgenomen op de nazi-vlag (1920), maar een rechtstreeks verband is speculatief.

Actuele dreiging 'archetypisch' geweld?

Hangt ook in onze tijd het gevaar van een 'wereldoorlog' ten gevolge van de popularisering van agressieve mythologische motieven en gedragspatronen in de lucht? Denk natuurlijk aan de opleving van de gewapende islamitische jihad en de mede als reactie daarop ontstane horde van extreemrechtse blogs, zoals Gates of Vienna, waar de geesten worden rijp gemaakt voor genocide op moslims.
Is het alleen propagandistische, esthetiserende opsmuk, dat Anders Breivik à la Lanz teruggrijpt op de geschiedenis van de tempeliers - waarbij hij de diplomatieke kant van die orde niet blijkt te kennen of verdonkeremaant, de ridders eerder als een soort oosterse vechtmachines voorstellend - en fantaseert over een nieuwe broederschap met een eigen inwijdingsritueel en eed? Dat hij zijn massamoord oefende door het eindeloos spelen van gewelddadige games op de computer, waarbij het 'uitschakelen van zijn gevoel' een belangrijk aspect van die training was?
Breivik bezocht ooit Malta, waar heden Paul Cinato alias Paul Ray, een van de oprichters van de English Defence League - in het bijzonder de Saint George Division daarvan - verblijft. Op deze foto op zijn blog (en deze) bidt Cinato bij de tombe van Sint Joris in Lydda (Israël). Breivik heeft het in zijn manifest over ene Lionheart als zijn mentor en dat is nou net een bijnaam van Paul Cinato. Maar... de Noorse politie heeft klaarblijkelijk geen enkele concrete connectie gevonden, althans niets daarover naar buiten gebracht.
Verder[6] is opmerkelijk dat imponerende, grote tatoeages[6|#] (die enerzijds tribale gebruiken in herinnering roepen en anderzijds de dragers, net als cosmetische chirurgie, doen lijken op avatars) steeds modieuzer worden onder jonge mensen. De onderwereld wordt toenemend bewonderd en witgewassen door de bovenwereld. De arena voor massaal vermaak, teruggaand op het colosseum met zijn gladiatorengevechten, kent, aldus Peter Sloterdijk, een bedenkelijke wederopleving. En de 'sociale media' kunnen leiden tot beangstigend collectivisme, vernielzuchtige horden en (nu nog virtuele) lynchpartijen.

Zoals bekend is Assassin's Creed (de gelofte der assasijnen) een populaire game; geënt op de - overigens volgens sommigen tegen het fascisme van Mussolini gerichte - roman Alamut van Vladimir Bartol. Het onheilspellende motto, gepaard aan de eed in kwestie, is: 'Niets is waar, alles is toegestaan', namelijk bij waar het spel om draait: 'Become the perfect assassin' (zie ook deze video van de makers). Wikipedia (over de eerste editie van het spel): '[Hoofdfiguur] Altaïr en een paar van zijn broeders proberen om in de tempel van Salomon [de Rotskoepel bij de Al Aqsa-moskee of daar onder de grond; K] het artefact 'Piece of Eden' te bemachtigen. Altaïr stoort daarbij (onnodig) Robert de Sablé, een lid van de tempeliers en aartsvijand van de assassins.'
Het idee voor het Piece of Eden is waarschijnlijk ingegeven door de legende dat de tempeliers op de Tempelberg de heilige graal zouden hebben gehoed[6|*][3][1].
Dat liefhebbers van games zich net zo graag inleven in een moorddadige moslimstrijder als in een idem tempelier of  andere 'held', laat zien dat 'goed' en 'kwaad' eigenlijk inwisselbare begrippen worden, beide partijen bezeten van 'nobele bloeddorst'.
In De zaak 40/61 belicht Harry Mulisch indringend het essentiële van de eed in de SS. Op een massale, pseudo-religieuze bijeenkomst van de NSDAP in Nürnberg (1937) werd het Schwurlied ten gehore gebracht[5|^^^] nadat Hitler was aangetreden als lichtende halfgod. Gezworen broederschap verdient argwaan, zeker als men trouw tot in de dood belooft aan een leider of als het gaat om een collectief, utopistisch, verabsoluteerd streven. Men geeft door zo'n gelofte immers de persoonlijke vrijheid prijs om naar bevind van zaken tot nieuwe inzichten te komen. (Dit probleem betreft evenzeer het mystieke ideaal van 'opgaan in het ene'.) Ook de Moslimbroederschap kent trouwens een eed, de bay'ah.

Godsdienstonderzoekers Victor en Victoria Trimondi zijn ongerust: 

Wie es noch niemals in der Weltgeschichte gekracht hat; Die Gefahr einer globalen Kriegerkultur
Online gezet nawoord van Hitler - Buddha - Krishna; Eine unheilige Allianz vom dritten Reich bis heute, Victor en Victoria Trimondi, Überreuter Verlag, 640 pagina's, 2002

'[...] Durch den mit dem Blut der islamischen »Märtyrer« besiegelten Begriff des »Gotteskriegers« wurde der Keim gesetzt, der nach [Martin] van Creveld die Gefahr in sich birgt, dass es zu einer christlich-fundamentalistischen Gegenreaktion kommt: »Folglich kann das gegenwärtige Wiederaufleben von Mohammed ein Wiederaufleben des Gottes der Christen nach sich ziehen; das wird dann kein Gott der Liebe sein, sondern ein Gott der Schlachten«, so der israelische Militärexperte.

[...] Selbst wenn der Buddhismus nach dem Zweiten Weltkrieg (im Gegensatz zum Hinduismus) kaum als »Kriegerreligion« in Erscheinung getreten ist, so beinhaltet er doch zusammen mit der Bhagavadgita die klarsten, konsequentesten und »coolsten« ideologischen und praktischen Lehrsätze für eine postmoderne »Kshatriya-Philosophie« [vergelijk noot [6|**]; K]. Die aus den monotheistischen Religionen abgeleiteten »Krieger-Ideologien« sind allesamt »gefühlsbetont« und zielen auf eine militante »Heroisierung der Seele«. Dagegen lässt sich aus dem Buddhismus ein martialischer Existenzstil ableiten, der sich besonders gut mit der »emotionslosen« Welt des Faschismus kombinieren lässt. Ebenso bedrohlich ist seine mögliche Synthetisierung und Wahlverwandtschaft mit dem »seelenlosen« Universum von High-Tech-Systemen und Intelligenzmaschinen [denk ook aan de games waarmee Breivik zich oefende; K].

[...] Gehört die Zukunft der westlichen Welt den buddhistischen Shambhala-Kriegern? Jedenfalls lässt sich so eine Spekulation aus dem Science-Fiction-Film Krieg der Sterne rückschließen. Die in diesem Kassenschlager auftretenden Protagonisten sind allesamt Repräsentanten sakraler Kriegerclans. Es dürfte jedoch nur wenigen Besuchern und Besucherinnen aufgefallen sein, dass die in einigen Filmszenen benutzte Sakralsprache »Tibetisch« ist – ein weiteres Indiz dafür, wie tief sich der kriegerische Shambhala-Mythos schon Zugang in die Populärkultur des Westens verschafft hat. Die Abenteuer des in den östlichen Kriegskünsten geschulten »Kämpfers« dürfte neben dem »Liebesfilm« eines der häufigsten Genres der amerikanischen Filmindustrie sein und hat den »Western« weit hinter sich gelassen. Auch wenn diese Filmhelden meist als Verteidiger von Freiheit, Recht und Menschlichkeit auftreten, verherrlichen sie dennoch eine auf der totalen Gefühlskontrolle basierende Tötungskunst und gehen in fast allen Fällen davon aus, dass Konflikte nur durch Gewalt gelöst werden können. In Fernsehserien wie Nikita und Mortal Combat und in Erfolgsfilmen wie Die Matrix oder Ghost Dog werden die Gefühlskälte des Samurai und die innere Unbeteiligtheit des Shaolin-Kämpfers zu einem faszinierenden, eiskalten Stilmittel. Es ist leicht festzustellen, dass sich die populäre »Kriegertypologie« des Westens zunehmend an asiatischen Vorbildern orientiert, in denen Meditation und die Disziplin des Geistes ebensoviel zählen wie der Umgang mit der Waffe. 
 
[...] Anbetracht der »Kshatriya-Schriften« und »Kshatriya-Mythen« aus dem Osten erinnert man sich an einige Sätze Heinrich Heines, in denen er die gesellschaftlichen und politischen Explosionen voraussah, die hundert Jahre später im Dritten Reich Europa und die Welt verändern sollten. Eingedenk der deutschen Romantik und des deutschen Idealismus »erträumte« er damals, dass sich bestimmte deutsche Gedanken Zugang zur geschichtlichen Wirklichkeit verschaffen werden: »Lächelt nicht über meinen Rat, den Rat eines Träumers, der euch vor Kantianern, Fichteanern und Naturphilosophen warnt«, so Heine um das Jahr 1830. »Lächelt nicht über den Phantasten, der im Reiche der Erscheinungen dieselbe Revolution erwartet, die im Gebiete des Geistes stattgefunden. Der Gedanke geht der Tat voraus wie der Blitz dem Donner. Der deutsche Donner ist freilich auch ein Deutscher und ist nicht sehr gelenkig, und kommt etwas langsam herbeigerollt; aber kommen wird er, und wenn Ihr es einst Krachen hört, wie es noch niemals in der Weltgeschichte gekracht hat, so wisst: der deutsche Donner hat endlich sein Ziel erreicht … Es wird ein Stück aufgeführt werden, wogegen die französische Revolution nur als eine harmlose Idylle erscheinen möchte.«[7]

Der deutsch-jüdische Dichter war der Ansicht, dass auf dem Gebiet der Gedanken, der Kunst und der Phantasie zuerst die »Schlachten« geschlagen werden, die sich dann später in der realen Welt als machtpolitische Kämpfe zeigen. Damit sich Heines Zukunftsvision im 21. Jahrhundert nicht noch einmal bewahrheitet, wo dann der »östliche« Donner, der langsam herbeigerollt kommt, zusammen mit dem Donner des internationalen Rechtsextremismus noch lauter kracht als der »deutsche« Donner im 20. Jahrhundert – damit das nicht passiert, ist eine offene und fundierte Kulturdebatte innerhalb und außerhalb der verschiedenen Religionen und Glaubensrichtungen, insbesondere aber eine freimütige und differenzierende Diskussion über die importierten asiatischen Religionsinhalte ein Gebot der Stunde.'

Een meer optimistische kijk (2009) heeft een lezer van Black Sun; Aryan Cults, Esoteric Nazism, And The Politics Of Identity: 'What's particularly striking are the cultic, occultist and pseudoreligious traits of post-war Nazism. [...] While this is nauseating, even scary, it's also strangely comforting. After all, the reason why Nazism became a network of political and religious cults after the war, was that secular Nazism had failed, and that a secular (or "Christian") Nazi mass movement was no longer possible. [....] Groups which openly proclaim their Nazi or fascist affinities remain small. And, almost by natural law, weird people are drawn to such groups. [...] It seems that Nazism is experiencing its midnight in the century. Let's all hope this situation is here to stay...'[8]

Aanvulling 17 januari 2016: Bart De Wever van de Belgische N-VA zegt - tongue in cheek maar toch - in een vraaggesprek dat hij een fan is van Darth Vader, diens ordentelijke rijk en de leuze: "peace is a lie, there's only passion, passion gives me strength, strength gives me victory, victory sets me free." Sterker nog: De Wever voegde een afbeelding van Darth Vader bij een tweet op 16 januari 2016 met de tekst: "Een tip voor het nieuwe jaar? Ook u kan lid worden van @de_NVA [...] want tenslotte..."  Hierbij schiet me het pessimistische associatieve artikel "Es herrscht 'Schwertzeit'. Zur Aktualität eines archaischen Symbols" (Victor en Victoria Trimondi, circa 2005) te binnen.

Later toegevoegd:

A Florida gun manufacturer has unveiled a new AR-15 assault rifle, complete with a Bible verse that is laser etched into its design

Door  Billy Hallowell, The Blaze, 2 september 2015



[...] The Tactical Crusader AR-15 assault rifle, which is selling for $1,395, features Psalm 144:1 etched into its design. The verse reads, "Blessed be the Lord my Rock, who trains my hands for war, my fingers for battle." [...] The rifle also includes the Templar Long Cross [...] Spike's Tactical spokesperson Ben Thomas told WTSP-TV in a statement. "We wanted to make sure we built a weapon that would never be able to be used by Muslim terrorists to kill innocent people or advance their radical agenda."

Martin Bosma (PVV) zet Teutoonse ridders boven zijn tweets [screenshot]
Hoe toevallig dat de SS-cultus er om draaide.



Beyond Alt. The extremely reactionary, burn-it-down-radical, newfangled far right
Door Simon van Zuylen-Wod et al., New York Magazine, 30 april 2017

"Deus Vult". A Crusader battle cry. "God wills" in Latin. Rediscovered thanks to the video game Crusader Kings II and now deployed in [alt-right] memes about the Crusades, in YouTube comments, and, in a handful of instances, as graffiti on the walls of mosques.

Zie ook de noten en bijlage onderaan; en (deels later toegevoegd):

Boek The Occult Roots of Nazism: Secret Aryan Cults and Their Influence on Nazi Ideology
Nicholas Goodrick-Clarke, New York University Press, 293 pagina's, 1993

Boek Black Sun; Aryan Cults, Esoteric Nazism, And The Politics Of Identity
Nicholas Goodrick-Clarke, New York University Press, 378 pagina's, 2003

Boek Hitler-Buddha-Krishna; Eine unheilige Allianz vom Dritten Reich bis heute
Victor en Victoria Trimondi, Überreuter Verlag, 640 pagina's, 2002 

Hitler - Buddha - Krishna
Boekbespreking door professor Manuel Sarkisyanz 

Essay Heilssehnsucht und Gewalt; Sakrale Komponenten im politischen Radikalismus der Moderne
Door Friedrich Pohlmann, SWR2, 2010 (PDF)

Die Mystik des Krieges; Ein höchst peinlicher Beitrag zum religiösen Faschismus
Recensie van Der Heilige Krieg im Christentum und Islam (2004) van Dag Tessore, door Victor en Victoria Trimondi

Was interessierte die Nazis an Tibet und am tibetischen Buddhismus?
Online gezet hoofdstuk van Hitler - Buddha - Krishna

Duitse televisieserie over Hitler in de maak
Trouw, 8 oktober 2012

How 'Nazi-chic' conquered the mainstream
Door Oded heilbronner, Haaretz, 21 december 2014

Nazi aesthetics and the esoteric sides of Nazism have been appearing for many years now in zombie films, computer games and music. Now they are moving closer to the mainstream.

Hohepriester der Apokalypse – der unwahrscheinliche Aufstieg des Alexander Dugin
Door Krzysztof W. Rath, 16 februari 2015

[...] Natürlich steht außer Frage, dass auch westliche Geopolitikschulen wie etwa die US-amerikanische Monroe-Doktrin der Logik der Macht geschuldet sind. Die neurechten Ideologen Russlands gehen jedoch weit darüber hinaus und resakralisieren die Weltpolitik. Sie führen die Macht zurück in den Mythus, die Nebel des Irrationalen.

Axe is the Name of Mine
Door Alexander Doegin, Arctogaia

[...] The new myth is incarnating, the scarlet sword of Boris Savinkov is scorching the hands of a new youthful Russia, the Russia of the End Times. Axe is the name of that Russia. [...] The most brilliant hypotheses concerning this item - its origin and its Symbolism - was advanced by Herman Wirth, a German scientific genius and a specialist in the sphere of human prehistory and ancient letters. 

Histories, Stories and Manifestos and the 'Cultic Milieu' of the Extreme Right
Searchlight, 14 mei 2015

Hitler Used Werewolves, Vampires, and Astrology to Brainwash German
Door J.W. McCormack, Vice, 30 juni 2017

'Hitler’s Monsters' is a new book that examines the surprisingly deep connection between Nazis and the supernatural.
[...] There are many similarities between the arguments we're seeing on the alt-right and among religious fundamentalists today and the doctrines that helped facilitate Nazism a century ago.

Noten 

[*] Later toegevoegd: ik heb enige bedenkingen gekregen bij de affiniteiten van Rüdiger Sünner.
Met name ben ik geschrokken van een artikel op zijn website, waarvan de auteur, Arvid Dittmann (actief in het jeugdwerk), tot slot instemmend de crypto-fascist Julius Evola aanhaalt; dat Dittmann eerder een enigszins kritische noot plaats bij diens werk, verexcuseert dit niet. Voor een belichting van Evola's griezelige ideeën, zoals de verheerlijking van masculine macht, c.q. sadisme, zie de paragraaf 'Julius Evola: A fascist Tantric' van het hoofdstuk 'Fascist occultism and it's close relationship to Buddhist Tantrism' in het boek The Shadow of the Dalai Lama van Victor en Victoria Trimondi, hier en hier en hier teksten van dezelfde auteurs, en een stuk van Manuel Sarkisyanz.
Een vaste gastauteur in Sünners internet-tijdschrift Atalante was de theoloog en pedagoog Dietmar Hecht, die een deel van het geweld in de film Fight Club goedpraat, in dat licht kennelijk gefascineerd is door de frase 'Mehr über sich selbst erfahren [...] durch Selbstzerstörung', waarbij hij een prominente figuur uit de (homoseksuele) SM-scene in positieve zin opvoert, een afstotelijk stuk over de 'gecastreerde Jezus' heeft gepubliceerd[#] en trekken vertoont van antisemitisme onder het mom van antizionisme.
Hoe ver gaat Sünners interesse in de subversieve en gewelddadige kanten van de mens?
Evenmin bevalt het mij, dat Sünner in lyrische bewoordingen het verhaal Der Ketzer von Soana van Gerhart Hauptmann samenvat, zonder te vermelden dat deze auteur fantatiek meeging in de Duitse propaganda voor de Eerste Wereldoorlog, een bewonderaar was van Hitler ('Weltgenie') - Hauptmann voorzag Mein Kampf driftig van markeringen en commentaar - en van Mussolini ('griechische Jugendlichkeit'); en dat hij het 'sentimentele Jodenvraagstuk' geheel en al wilde afmaken ('ganz und gar abtun' - een frase die des te huiveringwekkender is omdat 'abtun' ook 'slachten' kan betekenen). In dat licht is het pijnlijk dat Sünner de voornoemde, overigens naar mijn smaak tamelijk bombastische en naar kitsch neigende vertelling een zeldzaam voorbeeld van gelukte 'mythologische literatuur' noemt, waarbij de hoofdpersoon, een priester, vanuit zijn christelijke geloof in 'afgronden van Eros en archaïsche natuurreligie tuimelt'. Alsook dat Sünner wel ten gunste van Hauptmann vermeldt dat Der Ketzer aansloot bij nieuw-heidense tendensen in de Lebensreformbewegung met sympathisanten als Hermann Hesse en C.G. Jung.
Dit neemt niet weg dat Rüdiger Sünner een uitzonderlijk veelzijdige en getalenteerde publicist is, een goed observator en filmer die boeiend en tegelijk nauwkeurig kan vertellen, bijvoorbeeld over de uitwerking op zijn gemoed van restanten van de Keltische cultuur in Schotland en de breuk tussen 'heidens' pantheïsme en imperialistisch christendom, of over figuren als Novalis en Jung. En in diverse publicaties laat  Sünner er gelukkig geen misverstand over bestaan dat hij het nationaalsocialisme verwerpt; in zijn documentaire over Jung komt diens tijdelijke flirt met net nazi-regiem kritisch aan de orde.
Valkuilen voor Sünner zijn Duits chauvinisme, impliciet seksisme, een zwak voor esoterische kitsch en een (wellicht door zijn Nietzsche-studie ingegeven) ietwat troebele fascinatie voor het kwaad.

[#] Meer hierover in noot[*] bij een andere blognotitie.
Wat betreft Hechts houding tegenover Israël: hij beroept zich op het al vele jaren actief participeren in een Joods-christelijke dialoog; maar termen als 'Muskeljuden', een vergelijking van Israëlische soldaten met 'Weltraumaffen' en de suggestie dat Israël lijkt op het Duitsland onder de nazi's, deugen niet. Evenmin als het onweersproken laten van een van de bevindingen van een groep leerlingen die aan het project meedeed: dat de media aan de Amerikaanse Oostkust in handen zouden zijn van Joden (de persoon die Hecht het felst aanviel, ene Michael Smith van 'Honestly Concerned', is mogelijk een christelijke extremist, maar de feiten waarop hij wijst, kunnen kloppen).
[1] Als de godsdienstonderzoekers Victor en Victoria Trimondi het goed zien, kwalificeert Sünner evenals veel historici de zoöloog en jager Ernst Schäfer, leider van een SS-expeditie voor onderzoek in Tibet, onterecht als een 'nuchtere natuurwetenschapper', die niks moest hebben van de mystieke ideeën van Heinrich Himmler. Overigens halen de Trimondi's lovend een esoterische krent uit de pap van Sünners boek/film; en op hun site staat een antwoordbrief van Sünner betreffende onder meer hun boek over de Dalai Lama en diens contact met SS'ers.
Schäfer ontdekte in Tibet een ijzeren beeldje van een mannelijke figuur met een (rechtsdraaiend) hakenkruis op een soort brede gordel, dat onlangs in het nieuws was omdat de nieuwe eigenaar heeft laten vaststellen dat het van het ijzer van een zeldzame meteoriet is gemaakt. De Trimondi's maken zich zorgen dat dit een nieuwe impuls kan geven aan het esoterische fascisme: 'Beziehungen zu Außerirdischen sind für Nazi-Okkultisten und Tibet-Esoteriker immer schon ein Königsthema gewesen. [...] Die Gefahr besteht, dass sich um den Ataxit-Buddha ein idolatrischer Kult bildet. In den Medien wird die religiöse Verehrung des Meteoriten-Objekts hemmungslos vorbereitet.' Alarmisme lijkt me overdreven, maar het klopt dat met name religieuze fascisten als Otto Rahn, Nikolas Roerich en Julius Evola - zie noot[6|*] hieronder - hoog van de toren blazen over een hemelse steen van licht of zonne-steen in verband met tempeliers, katharen, de legende van de graal en/of het verband tussen Tibetaans boeddhisme en mystiek fascisme. Veel moslims geloven overigens dat de ka'aba (gedeeltelijk) een steen uit de hemel is.
Update: het beeldje is waarschijnlijk nep (zoals de Trimondi's al hoopten).

[2] Nauwkeuriger gezegd prijkte op de habijt van Lanz' Ordo Novi Templi een Kruckenkreuz, dat mogelijk door hem werd opgevat als samenvoeging van een tempeliers-kruis, een links- én een rechtsdraaiende swastika.

In Young Hitler (2010) wijst Claus Hant erop dat volgens Guido 'von' List de swastika in werkelijkheid de achttiende rune was, 'verborgen' achter de gangbare rune op die positie; zie tevens deze extreemrechtse blog en dit boek. Het toeval wil dat het getal 18 voor neonazi's staat voor A (eerste letter van het alfabet) en H (achtste letter), oftewel 'Adolf Hitler'; ook is 1-8 een octaafsprong.

[3]
Wikipedia: 'Im Rahmen einer völkisch-esoterischen Kulthandlung wurde [door de Ordo Novi Templi; K] zu Weihnachten 1907 zum ersten Mal eine Hakenkreuzfahne auf Burg Werfenstein gehisst'.
Schwarze Sonne (vanaf circa 25:40): 'Een zogeheten graal-kamer [in het kasteel] is bestemd voor speciale rituelen van de inner circle ("des inneren Kreises").' Zoals bekend willen legenden dat de tempeliers zich vestigden op de Tempelberg omdat zich onder de grond tussen de restanten van de tempel van Salomon of zelfs in een aan tempeliers bekende ruimte de heilige graal of de ark des verbonds zou bevinden.


Aanvulling mei 2015: de Britse neonazi van Zuid-Afrikaanse komaf Arthur Kemp drijft uitgeverij Ostara Publications.

[4] Nota bene, Claus Hant merkt op: 'A note written in a book from Hitler’s library currently stored in the Library of Congress in Washington suggests that the correlation between List’s and Hitler’s world views could be more than coincidental. The book, by the Indian philosopher Rabindranath Tagore, contains the following handwritten dedication from 1921: 'To Mr Adolf Hitler, my dear Armanen brother, B. Steininger".' Eerder wees Nicholas Goodrick-Clarke in The Occult Roots of Nazism hier al op, met vermelding van de persoon die in 1921 Hitler het essay van Tagore (over nationalisme) met de wellicht betekenisvolle opdracht schonk: Dr. Babette Steininger, een vroeg lid van de NSDAP. Goodrick-Clarke ziet het als een mogelijke aanwijzing dat Hitler het werk van List kende, maar niet als bewijs.
Wikipedia: 'Readers of this publication [Ostara; K] included Adolf Hitler en Dietrich Eckart, among others. Lanz claimed he was visited by the young Hitler in 1909, whom he supplied with two missing issues of the magazine
[maar Lanz is geen betrouwbare bron; K].'
Tevens: 'Goodrick-Clarke [...] examines what evidence there is for influences on Hitler and on other Nazis, but he concludes that "Ariosophy is a symptom rather than an influence in the way that it anticipated Nazism". Dit weerspreekt allerlei op internet rondzingende teksten, waarin wordt gesteld dat Hitler direct contact had met esoterische kringen. Van de andere kant belicht Goodrick-Clarke, evenals de Trimondi's, de aanwijsbare invloed van de esotericus en SS-Brigadeführer Karl Maria Wiligut op hoge nazi's, in het bijzonder Himmler.
En Goodrick-Clarke beargumenteert in zijn boek The occult roots of nazism dat het zeer wel mogelijk, ja, waarschijnlijk is dat Hitler Ostara heeft gelezen en zelfs dat hij Lanz een keer kort heeft ontmoet om twee aan zijn verzameling ontbrekende afleveringen van Ostara te verkrijgen. Rüdiger Sünner denkt daar net zo over.


[5] Schwarze Sonne (vanaf 49:05): Wiligut was zes jaar lang een vertrouweling van Himmler en leider van een SS-afdeling die onderzoek deed naar archeologische overblijfselen, mythologische gestalten en esoterische culturele wortels van een onder anderen door Helena Blavatsky bij elkaar gefantaseerd verheven 'noordelijk ras'. Hij ontwierp of liet ontwerpen de Totenkopfring voor de SS, met runen in de versie van Guido List, een ervan, de hagal-rune, op de zeshoekigheid van de omtrek na identiek aan het zesarmige zonnerad dat vroege christenen mogelijk gebruikten, met volgens List de betekenis: 'Omhaag het Al in je, en je zult het Al beheersen'. Dit is een onmiskenbare pervertering van verzen in de Upanishaden zoals 'Laat een mens zich aan U [i.e. Brahman] wijden / en Gij, oneindige Hoeder / zult zich aan hem bekend maken' - al begeeft men zich ook daar op een hellend vlak in zoverre men neigt zichzelf gelijk te stellen aan het universum, c.q. Brahman. Het doodshoofd doet denken aan de Azteken en de Maya's.
Het toeval wil dat Wiligut, volgens de wikipedia nauw in contact met Lanz' Ordo Novi Templi en volgens Rüdiger Sünner sterk beïnvloed door List, zich erop liet voorstaan dat hij beschikte over het vermogen van 'erf-herinnering', waarmee hij een soort helderziende blik kon werpen op de wereld van zijn vermeende grootse voorvaderen ('Wili-Gothen') van duizenden jaren geleden (Schwarze Sonne: vanaf 49:05 en wikipedia); en dat de held Desmond Miles van Assassin's Creed door middel van een machine ('Animus' genoemd) die herinneringen van iemands voorouders uit het DNA kan halen, in de huid kruipt van de protagonist Altaïr Ibn-La'Ahad ('Niemandszoon'). Dit geeft het spel ondanks de multiculturele insteek impliciet en paradoxaal een 'racistische' trek, in zoverre heldhaftigheid zo wordt voorgesteld als een door eeuwen en eeuwen genetisch bepaalde dan wel bewaard blijvende eigenschap (de concrete mens als 'masker' of 'vat' van een dieper gelegen krachtenspel).
Bij wijze van nog lossere associatie noteer ik maar even dat de beschrijving door een nazi-Tibetoloog van zijn eerste en enige audiëntie bij Wiligut, opgenomen in Sünners boek Schwarze Sonne en hier geciteerd door de Trimondi's, wonderlijk sterk resoneert met het allereerste gepubliceerde verhaal van Harry Mulisch, Ik Bubanik (1947), waarin de ik-figuur een bezoek brengt aan het verscholen liggende landhuis annex opvoedkamp van een grootheidswaanzinnige wereldverbeteraar en hoofd van een geheime loge met een utopistisch-totalitair karakter. In zijn lezing Op weg naar de mythe (1954) zet Mulisch zijn kijk op het mythologische af tegen die van de nazi's.

[5|*] Himmler is ook beïnvloed door een Nederlandse fascist, Herman Wirth, die met de SS-baas de Ahnenerbe oprichtte voor onderzoek naar de voorgeschiedenis van het Indo-Germaanse ras en daarvan enige tijd het hoofd was. In het embleem van de Ahnenerbe herkent men dat van de Thule Gesellschaft en meer in de verte het chi-ro-teken. Wirth (geboren in Utrecht in 1885, Duitse nationaliteit sinds 1914, op 95-jarige leeftijd gestorven in Kusel) is door bonafide wetenschappers altijd als een beunhaas beschouwd. Zie Schwarze Sonne vanaf circa 48:00.
Manuel Sarkisyanz: '[...]Himmler's "Ahnenerbe", the central institution for systematic construction of an "Aryan" faith, apparently was meant to receive its "SS-Vatican" in the castle Wewelsburg, Westphalia. An intellectual father of it became the Dutch philologist Herman Wirth (1885­-1981). Having initiated, in 1919, the "National Socialist" movement in the Netherlands , he propagated ever since 1920 the Germanic-"Aryan" Swastika. Insisting that the Aryans descended from the polar "Hyperboreans" (who had allegedly inhabited first the lost Continent of Atlantis and then the Nordic Thule - "aryosophic" and supposedly Runic notions, inherited from the Theosophy of Elena Blavatska), Wirth maintained that the primordial wisdom from Atlantis had been preserved (by the "Mahatmas") in Buddhist Tibet.'
De Nederlandse wikipedia vermeldt inderdaad dat Wirth in 1919 in ons land een 'Völkische Bewegung' oprichtte. 'Der ideologische Kern der Völkischen Bewegung war von einem aggressiven Nationalismus und Antisemitismus sowie von einem extremen Sozialdarwinismus bestimmt', aldus een toelichting door het Duits Historisch Museum (de auteur van een stukje op de Nederlandse wiki is veel te mild). Zie ook dit kritische artikel.
In het Nederlandse onderwijs en in oorlogsdocumentaires is de figuur van Wirth opmerkelijk onderbelicht gebleven.


[6] Met een nog wildere gedachtesprong kan je een parallel trekken tussen Lanz' Ordo Novi Templi en de Hogwarts School of Witchcraft and Wizardry of kortweg Hogwarts in de wereldwijd razend populaire, verfilmde Harry Potter-verhalen van J.K. Rowling. Een aardig detail daarbij is dat die toverschool is gehuisvest in een heus slot ('
A huge, rambling, quite scary-looking castle'), vergelijk de noot[3] hierboven, met op staken bij de ingang een karakteristiek embleem, vermoedelijk een 'tovercirkel'[**] uitbeeldend, maar ook te interpreteren als een zonne-symbool. Centraal op het wapen van Hogwarts staat de letter 'H', te midden van een leeuw, een slang, een adelaar (archetypische dieren) en een das, boven de zowel humoristische als omineuze spreuk: draco dormiens nunquam titilliandus ('een slapende draak moet men nooit kietelen'). J.K. Rowling beschrijft overigens haar aanvankelijke inspiratie bijna als een soort openbaring tijdens een treinreis.
Betrek hierbij wat de Trimondi's (fragmenten hierboven) zeggen over het gevaar van een 'globale krijgerscultuur' in verband met films als Star Wars en The Matrix en de 'ijskoude' virtuele wereld van computers, games en kunstmatige intelligentie[***]; je kunt met enige verbeeldingskracht de Harry Potter-verhalen als een variant voor kinderen zien van een tot strijdtoneel omgetoverd universum. Opnieuw een 'art brut-associatie': zo'n wereld zou de tegen veel verwachtingen in min of meer helse uitkomst kunnen zijn van de door Ray Kurzweil voorspelde 'Singulariteit', ook wel half serieus, half spottend 'techno-rapture' genoemd. Te duiden als een high tech & informatica-variant van aloude religieuze visioenen van een Eindtijd (Apocalyps, Ontsluiering), waarbij de Ene Verlosser van de mensheid zich (opnieuw en definitief) onthult. Bij Kurzweil - enigszins vergelijkbaar met het 'Punt Omega' bij Teilhard de Chardin, maar dan zonder (geloof in) een God die Liefde is - in feite als een intelligente en op den duur al-bewuste machine, waaraan iets als 'mensheid' op een geïdealiseerde, maar welbeschouwd onopgehelderde en nauwelijks houvast biedende of bezielde manier deel heeft.

Of een en ander wezenlijk anders of 'gevaarlijker' is dan, pakweg, avonturenboeken voor kinderen als
Kruistocht in spijkerbroek (Thea Beckman), De brief voor de koning (Tonke Dragt) en talloze andere vormen van 'magisch realisme' en sciencefiction - kom daar maar eens achter. Men behoort de vruchten van de fantasie, op duidelijk perverse uitingen na, niet te 'demoniseren', laat staan te censureren; wat weer niet betekent dat men er met een gerust hart alleen zwelgend en gedachteloos in kan (blijven) opgaan.
Aan de Harry Potter-reeks is inmiddels een inleiding in de filosofie vast geknoopt: Harry Potter en de School der Wijzen; Wat Harry Potter ons over filosofie leert (2008).

[**] Vergelijk weer noot[3] hierboven; en realiseer je aangaande Harry Potter and the Philosopher's Stone (het eerste van de reeks avonturen) dat de Steen der Wijzen van de alchemisten, vaak gelijk gesteld aan het Levenselixer (zie ook hier), soms speculatief is verbonden - zoals hier, waar wordt verwezen naar de middeleeuwse dichter Wolfram von Eschenbach - met de graal. Er is trouwens een parodie op Harry Potter gemaakt met de titel Harry Potter and the Holy Grail.
In Schwarze Sonne (circa 1:30:00) wordt gesteld: '[de graal] is volgens Wolfram von Eschenbach een Steen des lichts, die eens uit hemelse sferen op de aarde is gevallen'. [Art brut-associatie: mijn gedicht Roes, dat begint met het vers 'Licht is steen'].


Eschenbach dichtte in zijn Parzival volgens de SS-esotericus Otto Rahn (zie ook verder hieronder):
Achmardi grün trug ihre Hand
Und darauf trug sie, was verhieß
Der Wünsche Füll’ und Paradies:
Das war der Gral (vor dem ein Nichts
Der Erdenglanz), der Stein des Lichts.
Afgaand op deze academische behandeling - zie passus 235, identiek aan een andere weergave - van de oorspronkelijke tekst van Von Eschenbachs Parzival (circa 1200) is dit een wel erg vrije overzetting naar modern Duits. Wel benadrukt de commentator dat het bij Von Eschenbach om een - wonderen bewerkende en levenselixer-achtige (zie hieronder) - steen gaat, tegen de oorspronkelijke christelijke traditie in. Daar betrof het een kelk waarin het bloed van de gekruisigde Jezus zou zijn opgevangen of de lans waarmee een Romeinse soldaat Jezus in de zij zou hebben gestoken. Ofschoon Von Eschenbach het als een christelijk voorwerp beschrijft, zou het motief 'wens vervullende steen' eerder oorspronkelijk Keltisch zijn.
Inderdaad blijkt uit passus 469 zonneklaar dat de graal in Von Eschenbachs Parzival een steen is. In een noot stelt de commentator dat er zowel manuscripten zijn met 'lapis exilis', als met - Otto Rahn neemt dit aan, conform onderhavige versie, het is echter geen correct Latijn - 'lapsit exillis' in de zin van (maar dat staat er dus niet) 'lapis ex coelis': steen uit de hemel. De commentator kiest voor 'lapis exilis', vanwege de bijbetekenis 'dun, bescheiden': '
referring to the magic stone in the Alexander legend which is said to have come from paradise and whose purpose it is to remind the great conqueror of the impermanence of life. Thus, Wolfram's Grail may also be viewed as a symbol of Christian humility'. Ik kan niet beoordelen of dit een idiosyncratisch oordeel van deze commentator is. Een ander argument is wellicht dat een dunne steen iets kan hebben van een dienblad, schaal of ondiepe kelk - de waarschijnlijke gedaante van de graal in de 'oertekst' Perceval le Gallois van Chrétien de Troyes.
De vertaling op bovenstaande universitaire site, die dicht bij de oertekst blijft, is als volgt:
[235] [...] Nach ihnen kam die Königin.
Ihr Angesicht war derart hell -
allen schien, es werde Tag.
Wie sich zeigte, trug die Jungfrau
Seidenstoff aus Arabi;
auf einem grünen Achmardi
trug sie das Glück vom Paradies
(war Wurzel und zugleich der Wuchs)
[^],
es war ein Ding, das hieß Der Gral,
der die Vollendung übertraf.


[468] "[...]
Ihr sagt, Ihr sehnt Euch nach dem Gral -
oh Unverstand! Ihr tut mir leid!
Denn niemand kann den Gral erreichen,
den nicht der Himmel ausersehen,
und daraufhin zum Gral beruft."


[469]
"«Lapis exilis» ist sein Name.
Die Wunderkraft des Steins verbrennt
den Phönix, macht ihn ganz zu Asche;
die Asche gibt ihm neues Leben.
Und so mausert sich der Phönix,
erstrahlt danach in hellstem Glanz,
ist nun wieder schön wie früher.
Weiter: einem Menschen kann es
noch so schlecht ergehen sieht er
an einem Tage diesen Stein,
so stirbt er nicht die Woche drauf,
ja, er verliert noch nicht mal Farbe.
Und schaut man zwei Jahrhunderte
(ob junge Frau, ob junger Mann)
den Stein an, bleibt die Farbe so
(und das läßt sich nicht bestreiten)
wie zur Zeit der schönsten Blüte,
nur die Haare werden grau.

Solche Kraft verleiht der Stein
dem Menschen: daß sich Fleisch und Bein
von dem Moment an jung erhalten.
Der Stein wird auch Der Gral genannt.
Es senkt sich heute eine Botschaft
auf ihn herab, schenkt größte Fülle.


[470]
Heute haben wir Karfreitag[^^],
und so wird man sehen können,
wie vom Himmel eine Taube
schwebt: sie legt auf diesen Stein
eine Oblate, weiß und klein,
die läßt sie auf dem Stein zurück;
die Taube - allerhellstes Weiß -
fliegt wieder in den Himmel hoch.
In jedem Jahre am Karfreitag
bringt sie zu dem Stein herab,
was ihn empfänglich werden läßt
für alles, was auf Erden duftet
an Speisen und Getränken:
paradiesische Erfüllung,
alles, was auf Erden wächst.
Der Stein beschenkt sie ebenfalls
mit dem Fleisch von allen Tieren,
die da fliegen, laufen, schwimmen.
So wird die Kraft des Grals zur Pfründe
der ritterlichen Bruderschaft."


[^] Art brut-associatie: het vers ''t zaad van de bloem valt samen met haar begin' in mijn gedicht Aanzijn en Wederkeer.

[^^] Noot van de commentator: 'The idea of the Grail’s being revivified by the bringing of a wafer on Good Friday by a dove  (the resemblance to the coming of the Holy Spirit at Pentecost is obvious) is found only in Wolfram’s poem.  He places great emphasis on the Grail’s power to sustain life on earth, but only as a result of heavenly power.'
In dit zwaar katholieke naslagwerk (of betreft het een katholieke sekte?) wordt over de graal beweerd, nota bene deels in navolging van de demonische religieuze fascist Julius Evola:

'Der Gnosis sind zuzurechnen die Manichäer (3. Jahrhundert), die Paulicianer (7. Jahrh.), die Bogumilen und die Albingenser bzw. Katharer (12. Jahrh.). Letztere haben der Kirche großen Schaden zugefügt. Nur mit äußerster Mühe wurden sie bezwungen [sic - zoals bekend werden ze massaal afgeslacht; K], aber Reste von ihnen trieben im Verborgenen weiter ihr Unwesen. Geschickt verpackten sie ihre falsche Lehre in ein Märchen, in die Erzählung vom Gral. [...] Der Name des Wolfram von Eschenbach ist mit der Gralsdichtung verknüpft, und bis heute hat kaum jemand bemerkt, welches Kuckucksei er und einige andere Dichter des Mittelalters der Christenheit ins Nest praktiziert haben.
Die Symbolik des "Himmelssteines" spielt u.a. eine bedeutende Rolle. Zunächst ist da der geheimnisvolle Stein, aus dem der Gral "entsprungen" ist, der zuvor das "Diadem Luzifers schmückte und den seine Scharen zurückzugewinnen trachteten, der schon im Urzustand, im irdischen Paradies, im Besitze Adams war, aber auch ihm verlustig ging." [Aldus Julius Evola in Het mysterie van de graal - wikipedia: '
Evola interpreted the Holy Grail and its heroic mythos as symbolic of knightly or kshatriya initiation (reintegration into the primordial state[^^^]), deriving from the ancient Celtic-Hyperborean tradition; - ook het navolgende is ontleend aan Evola; K.] Die Symbolik der "Himmelsteine" reicht vom irischen Königsstein über den römischen "Lapis niger" bis hin zum schwarzen Stein der Kaaba, dem religiösen Zentrum des Islam. Der Gral selbst erscheint als ein unstofflicher Gegenstand mit geheimnisvollen Kräften, als "Himmelsstein" bzw. "Stein des Lichtes", als mit Gold oder Edelsteinen verzierte Schale oder Becken. Für manche ist es der Abendmahlskelch Christi oder die hl. Lanze. Doch J. Evola, ein profunder Kenner des Gralsmysteriums meint: "Daß dieser Bedeutungsgehalt von Traditionen jenseits des Christentums herrührt und äußerlich sich mit einer Stimmung verbindet, die man schwerlich auf die christliche Frömmigkeit zurückführen könnte - dies zeigt sich eindeutig aus der Gesamtheit der Gralslegenden."
Einer weniger bekannten Überlieferung zufolge wird der Gral mit der Katharerfestung in den Pyrenäen, dem Montségur, in Verbindung gebracht. Um den Gral wiederzugewinnen, hätten die Heerscharen Luzifers die Festung belagert, um den smaragdenen Stein der bei dessen Aufstand zur Erde gefallen war, ihrem Fürsten zurückzugeben.
An dieser Stelle ist es wohl angebracht, auf einen New-Age-Begriff hinzuweisen, der zur Gnosis und zum Gralsmysterium eine Brücke zu bilden scheint. Es handelt sich um den Begriff der smaragdenen Tafel [...] "auf der Hermes Trismegistos [...] die Grundgesetze des Kosmos eingraviert haben soll. Die Botschaft der Smaragdenen Tafel gilt als Grundtext der gesamten abendländischen Esoterik."
Hermes Trismegistos, der "dreimal Größte", zeigt seinen Pferdefuß, natürlich unbeabsichtigt. Wieder einmal äfft er den Weltenschöpfer nach, der auf dem Sinai die beiden steinernen Tafeln mit den Zehn Geboten Moses übergab. Mit Geboten hat Luzifer nichts im Sinn, aber da er sich den Anschein gibt, als habe er die Welt zumindest miterschaffen, graviert er die "Grundgesetze des Kosmos" ein, die da lauten:

"1. Wie oben so unten.
2. Alles in der Welt ist polar.
3. Zwischen den Polen herrscht ein Kraftfluß, der ein Neues, ein Drittes entstehen
4. Alles im Kosmos läuft zyklisch, rhythmisch ab und untersteht dem Gesetz der Balance und Ausgewogenheit."
Nach Wolfram von Eschenbach werden vom Gral alle Tempelritter gespeist: "'Sie lebent von einem steine.' Wenn er zum Tisch gebracht wird oder magisch auf ihm erscheint, erhält jeder Ritter gerade das, was er am meisten ersehnt. [...] Die an den Gral gebundene Gabe des Lebens erweist sich auch in der Heilung tödlicher Verwundungen: der Gral kann das Leben erneuern und in übernatürlicher Weise verlängern [aldus weer Evola; K]."
Auch die mittelalterlichen Troubadoure waren Übermittler von kirchenfeindlichen Ideen [sic - omdat zij de vrouw teveel op een voetstuk plaatsten naar de zin van de kerk; K] durch ihre Lieder. Ihre Tradition setzte sich im 14. Jahrhundert als bürgerlicher Meistergesang fort. Über den Orden der Tempelritter, der seine Initiations- (Einweihungs-)Rituale ebenfalls dem Gralsmysterium entlehnte, die - wie es scheint - den Einflüssen einer arabisch-islamischen Umgebung unterlagen, wäre gleichfalls zu berichten.'

[^^^] In Schwarze Sonne (vanaf circa 1:07:30) zijn beelden te zien van een groot vuur ter viering van de winter-zonnewende, waar SS'ers in opleiding vlak langs springen, met als voice over: 'Voor het grote zonnewende-vuur schepte men moed voor de strijd tegen de machten der duisternis en verteerde zijn 'ik' in dienst van vermeende grote ideeën. In het vuur bespeurde men de zielen der voorvaderen, eeuwig en onverstoorbaar, waar men uit voortkwam, en waar men eens weer tot zou ingaan.' [cursivering door mij; K].

Een andere veelzeggende scène (vanaf circa 39:30) is de creatie, op een Reichsparteitag van de NSDAP in 1937, van een 'kathedraal van licht' of Lichtdom (bedacht door Alfred Speer) door middel van in een cirkel rond een stadion geplaatste kolossale, omhoog stralende schijnwerpers van de luchtmacht, vanaf het moment dat Hitler het stadium betreedt, waarbij het Schwurlied ('Eedlied', zie ook hier) weerklinkt; de melodie, waarschijnlijk van Herbert Böhme, heeft iets van de ouverture van de Parsival van Wagner[9], waar Hitler dol op was. De invloed van Wagners mythische en antisemitische voorstellingen van zaken op Hitler blijft inhoudelijk onderbelicht in Sünners film; meer erover in zijn boek.
Tussen haakjes, de SS-eed luidde: 'Ich schwöre dir, Adolf Hitler, als Führer und Kanzler des Reiches, Treue und Tapferkeit. Ich gelobe dir und den von dir bestimmten Vorgesetzten Gehorsam bis in den Tod, so wahr mir Gott helfe.'
Zie ook deze info over de graal in een merkwaardige particuliere wiki; en dit artikel van Rüdiger Sünner over Parzival en de receptie door Wagner en de nazi's.
De wikipedia vermeldt: 'The equivalent of the philosopher's stone in Buddhism and Hinduism is the Cintamani'.
Daaromtrent schreef ik in een eerdere blognotitie:
De leuze in hoc signo vinces vormt een link tussen enerzijds Anders Breivik (hij droeg een onderscheiding met 'IHSV' op het uniform waarin bij poseerde voor zelfgemaakte propaganda-foto's), de English Defence League (zie hun logo) en de bloederige militaire geschiedenis van het Westen (van de Romeinse keizer Constantijn tot de kruistochten en verder) en anderzijds de goden van het tantrische (voornamelijk Tibetaanse) Boeddhisme.
- Constantijn voerde een labarum in met daarop het christelijke chi-ro-teken (dat mogelijk is afgeleid van het zonnerad als oud symbool voor Christus); hij sloeg een munt waarop een slang is afgebeeld die door dit labarum wordt gespietst - wat doet denken aan de stichtingslegende van het rijk van de Azteken[^^^^].
- En in dit staaltje esoterische visserslatijn schept de Russische occultist en schilder Nikolas Roerich erover op dat hij de beschikking had gekregen over de cintamani - het 'wens vervullende juweel', een soort boeddhistische steen der wijzen of heilige graal -, gewikkeld in een doek met daarop afgebeeld een zon met de letters I.H.S. 'De stralen van het wens vervullende juweel' is een van de titels van de dalai lama; en deze schrijft dat zijn staatsorakel heeft voorspeld dat de glans van het juweel zal oplichten in het Westen: het Tibetaanse boeddhisme zal zich daar verspreiden, de dalai lama zal de Westerse wereld als het ware veroveren.
Opmerkelijk genoeg figureert 'mani' vaak als 'vajra', een symbool van de fallus' (zie hier en hier) - evenals het zwaard... De Duitse godsdienstonderzoekers Victor en Victoria Trimondi brengen de Tibetaanse Kalachakra-tantra in verband met occulte theorieën in de kringen van Europees extreemrechts. Interessant is ook hun uiteenzetting over het zwaard, dat een ware comeback beleeft in de Westerse massacultuur.
Kennelijk deed het idee van een connectie tussen de tantrisch-boeddhistische (cinta)mani en (gemystificeerde) Europese ridderorden in die tijd in meer kringen opgeld, zie bijvoorbeeld: 'Otto Rahn, likewise a member of the SS, who in the 30s attempted [in onder meer Kreuzzug gegen den Gral; K] to render the myth of the holy grail and the Cathar movement fruitful for the national socialist vision and the SS as some kind of “warrior monks”, assumed that the Cathars had been influenced by Tibetan Buddhism: “One of the Cathari symbols of the spirit that is god which was taken over from Buddhism was the mani, a glowing jewel that lit up the world and allowed all earthly wishes to be forgotten [...]”.' Binnen het Italiaanse fascisme speculeerde met name Julius Evola uitvoerig over dit soort verbanden [zie ook hierboven].
Dat de waanwereld van Roerich en zijn vrouw (wellicht geïnspireerd door Helena Blavatsky) nog steeds leeft, blijkt bijvoorbeeld uit dit gefabuleer van een 'gnostische tempelier'; de Trimondi's stellen dat een en ander in Oost-Europa en Rusland populair is gebleven. Dat in 2006 een planeet is ontdekt waarvan dit jaar is vastgesteld dat hij vrijwel pikdonker is, zal dergelijke adepten wellicht sterken in hun overtuigingen (evenals misschien de ontdekkingen in 2004 en 2011 van twee planeten van diamant - aangezien volgens een tantrisch-boeddhistisch verhaal Boeddha de aarde door haar met zijn fallus aan te raken van diamant kan maken).


--- einde kopie noot eerdere blognotitie ---
[^^^^] De SS'er Edmund Kiss, 'Atlantis-onderzoeker', meende Arische kentekenen te ontwaren in de zonnedeur van de Tiahuanaco, een volk dat leefde in het grensgebied van Bolivia, Chili en Peru voor de Inca's. Diepgaande culturele verwantschap tussen de bloeddorstige Azteken en de meer vredelievende Inca's, die niet hetzelfde continent deelden, was er voor zover ik snel kan nagaan nauwelijks. De Trimondi's schrijven dat de dichter Octavio Paz en de psychoanalyticus Fokke Sierksma overeenkomsten zagen tussen de religie van de Azteken en die van de Tibetanen, maar dit lijkt geen gangbare visie. De mythen onderzoekende nazi's, verzot op Tibet, schijnen geen belangstelling voor de Azteken te hebben gehad; de esoterisch-neonazi Miguel Serrano maakt die verbinding wel.
Verder doet de Steen der Wijzen dan wel Cintamani (die overigens volgens een legende is verbonden met een soort 'toverspreuk' of althans met de heil brengende mantra Om mani padme hum) de gedachten uitgaan naar het als het ware magische technologische vermogen - het desgewenst letterlijk doen materialiseren van iets dat je je voorstelt, dus bij wijze van spreken 'licht tot steen maken' - dat Ray Kurzweil in het vooruitzicht stelt na de komst van de 'Singulariteit' (zie tevens hierboven in deze noot[6]).

Zonet moest ik bij In hoc signo vinces[^^^^^] denken aan het - veel christenen  (zoals hier) intrigerende  - 'Ik ben die ben' of 'die zal zijn' (Exodus 3:14) van de oorlogsgod Jahweh, die zich openbaarde in directe relatie tot het overwinnen van vijanden (Egyptenaren, volkeren van Kanaän) en het verkrijgen van een 'beloofd land' van 'melk en honing', dus de vervulling van een vurige wens.
Terzijde: Von Eschenbachs vers 'wortel en gewas tegelijk' (hierboven vermeld) over de graal uit het paradijs, lijkt evenals 'Ik ben die ben' aan het mysterie van de schepping 'uit zichzelf' te raken.
Ergens moet in de 'monotheïstische oertijd' - ik laat het bij een cryptische aanduiding, een baaierd aan verbanden is nog onvoldoende uitgekristalliseerd - het vrouwelijke en complementaire teloor zijn gegaan, met als gevolg een eenkennige, onverzoenlijke, necrofiele, racistische strijdlust onder het mom van 'heilige oorlog'.

[^^^^^] Een stralende zon met de letters I, H en S is in de katholieke kerk een symbool voor Christus geworden, als afkorting voor Iesous Hominem Salvator. 'Iesous' als overzetting van de Griekse naam 'Jezus'. Zoals bekend gaat het hier om de waarschijnlijk postume kerstening door bisschop Eusebius van een visioen dat volgens diens zeggen de Romeinse keizer Constantijn zou hebben gehad. De Roomse clerus was heel inventief bij dit soort annexaties van 'heidense relikwieën' of althans relicten. Volgens deze almanak is dit symbool vooral verbonden geraakt met de hostie (vergelijk Parzival hierboven; en besef dat men bij de communie in de mis ritueel eet van het lichaam van Christus). En met de Jezuïeten.
Zoals ik al verwerkte in een blognotitie over de lijkwade van Jezus, wordt Christus van oudsher gesymboliseerd door een vis. IΧΘΥΣ is het Griekse woord voor 'vis' en volgens een overlevering een acrostichon voor 'Jesus Christus Gods Zoon en Redder'. De Griekse hoofdletters over elkaar heen geschreven leveren een 'wagenwiel' of 'zonnerad' met acht of zes spaken op. De laatste variant zit in het chi-ro-teken van het zogenaamde visioen van Constantijn. Denk verder aan het dharma-wiel of 'levenswiel' met acht spaken in het Boeddhisme, dat onder meer de Boeddha zelf symboliseert. In het symbool van de Verenigde Naties zit eveneens het wagenwiel (en een lauwerkrans, een oud overwinningsteken, gedragen door de god Apollo en later werkelijk op triomftochten door Romeinse keizers). De wikipedia over 'Sol Invictus and Christianity': 'According to the 1967 New Catholic Encyclopedia [...]: "Besides, the Sol Invictus had been adopted by the Christians in a Christian sense, as demonstrated in the Christ as Apollo-Helios [AH; K] in a mausoleum (c. 250) discovered beneath St. Peter's in the Vatican." Indeed "... from the beginning of the 3rd century Sun of Justice appears as a title of Christ".'

Later toegevoegd: toevalligerwijs zijn de beginletters van de drie Joodse terreurgroepen die (zo vermelden Victor en Victoria Trimondi in Krieg der Religionen, pagina 273) volgens Benjamin Netanjahu aan de wieg van de staat Israël stonden - Irgun, Haganah en Stern Gang - eveneens I, H, en S. [einde toevoeging]

Hebben de jezuïeten een 'mysterie' van de tempeliers 'afgepakt'? Waarschijnlijk zou Rudolf Steiner dat zo plaatsen, die deze orde als kwade genius beschouwt in het christendom en de tempeliers klaarblijkelijk op dubieuze religieuze gronden hoog heeft zitten (zie ook hier). Uitspraken van Steiner als '
Ihr Blut sollte ihnen [i.e. de tempeliers; K] nicht selber gehören, sondern einzig und allein der Aufgabe, die wir gekennzeichnet haben [i.e. het toegewijd zijn aan het "geheim van Golgotha"; K]' en 'wie sie dienen können mit jedem Tropfen ihres Blutes der Hereinbeziehung der geheiligten Stätte in den Machtbereich des europäischen Willens' komen - en dan druk ik me beleefd uit - gevaarlijk[9] dicht in de buurt van het bewieroken van religieus fanatisme. Het thema van de heilige graal staat kennelijk nogal centraal in de antroposofie. Steiner brak in circa 1910 met Blavatsky's theosofie. Adolf Lanz en Guido List (zie hierboven) ontleenden ideeën aan Blavatsky, die een antisemiet was, hoewel ze geen geweld predikte. Omdat Steiners antroposofie raakvlakken heeft met de theosofie, komt, afgezien van dogmatische neigingen, de interpretatie van suspecte mythologische motieven door antroposofen op mij over als een hachelijke tour de force, hoewel ik sommige duidingen inspirerend vind - waarbij ik het spreken in termen van engelen en andere geestelijke wezens opvat als een (door de antroposofen ten onrechte letterlijk genomen) metaforische verkenning van het collectief onbewuste. Wat ik hierboven[6] over en in het verlengde van Harry Potter schrijf, is mede ingegeven door een antroposofische blog (disclaimer: onder veel meer de complottheorie inzake een 'New World Order' - die overigens ook onder neonazi's leeft - acht ik fantasie).
Een verantwoorde betrekking van de ideeën van Steiner bij het onderwerp van mijn onderhavige blognotitie ligt overigens ver buiten het bereik van mijn kennis van zaken en zou een studie op zich vergen. Wel is in dit verband opmerkelijk, dat Rüdiger Sünner, ter afsluiting van Schwarze Sonne, het werk van Jung en Steiner noemt als mogelijke ingangen voor een niet ontsporende omgang met Germaanse mythologie, goden en archetypen.
Later toegevoegd: Sünner maakte in 2008 een documentaire over Steiner en de antroposofie. Zie ook dit artikel en andere van zijn hand.
Verder wetenswaard: 'Im Kampf gegen den Kriegsschuldvorwurf an Deutschland finanzierte Steiner eine verschwörungstheoretische Schrift, in der Freimaurern, Juden und Theosophen die Schuld am Ersten Weltkrieg angelastet wurde. Diese Schrift des Okkultisten Karl Heise, die mit einer Einleitung Steiners versehen war, wurde später von den Nationalsozialisten rezipiert' (wikipedia, met referentie).
Bedenkelijk is eveneens dat Steiner The coming race (1871) van Edward George Earl Bulwer-Lytton - trouwens mogelijk bedoeld als een (conservatief getinte) parodie, hetgeen Steiner dan is ontgaan - liet vertalen (zie ook hier) in het Duits; het verhaal gaat over een ras van een soort Übermenschen die beschikken over de mysterieuze kracht vril - die zowel Blavatsky als Steiner (zie ook hier) inpasten in hun esoterische systemen. Steiner: 'Diese Grundkraft, die man auch «Vril» nennt, hat der Atlantier überall genutzt, und er nannte sie seinen Gott. Er fühlte diese Kraft in sich, sie war ihm «der Weg und das Ziel». Daher hat jeder Mongole sich als ein Werkzeug in der Hand der großen Vril-Kraft betrachtet. Dieser Monotheismus der Atlantier ist geblieben bei denjenigen Rassen, welche die große Flut überlebt haben.' Zo viste Steiner in dezelfde troebele vijver als Himmler c.s. met de Ahnenerbe (en nadien neonazi's), al is het pertinent onjuist hem een proto-nazi
te achten en bestaan er complottheorieën over een Vril-genootschap dat nazi's beïnvloed zou hebben (aannemelijk is hooguit dat in Duitsland een obscuur clubje heeft bestaan dat in 1930 een vaag pamflet Vril. Die Kosmische Urkraft publiceerde).
Zie ter verdediging van Steiner onder meer hier, hier, hier en hier. Steiner heeft onder meer gezegd: 'Denn durch nichts wird sich die Menschheit mehr in den Niedergang hineinbringen, als wenn sich die Rassen-, Volks- und Blutsideale fortpflanzen'. Dit lijkt glashelder en is dat ongetwijfeld ter scherpe onderscheiding van ordinaire racisten (zoals de nazi's), maar anderzijds deed hij uitspraken als: 'Nur wenn man den Menschen als geistiges Wesen anschauen lernt, kann man wahrhaft alle rassistischen Tendenzen überwinden, ohne zugleich die notwendige menschheitsweite Differenzierung der leiblichen Wesensglieder leugnen zu müssen [cursivering door Steiner; K]' - wat de mogelijkheid open laat dat in zijn optiek bijvoorbeeld zwarte mensen in fysieke zin wel degelijk lager staan dan blanke, ook al kan ieder van hen als individu en 'geestelijk wezen' via nog komende reïncarnaties (waarin Steiner geloofde) net zo mooi eindigen als ieder mens ongeacht zijn ras. Dat Steiner bepaald niet behoorde tot de verlichte uitzonderingen die het in zijn tijd nog wijd verbreide racisme ondubbelzinnig afwezen, blijkt uit diverse racistische uitspraken van hem. [einde toevoeging]

Al met al is een duizelingwekkend complexe verknoping en deels pervertering[9] van mythologische dan wel archetypische motieven en symbolen aan de orde, zodat men zich zelfs ernstig moet afvragen of een poging tot doorgrondende opheldering van dit gigantische veld doenlijk en zinvol is...


[***] Ook de schijnbare 'chirurgische precisie' die zijn intrede deed bij de Eerste Golfoorlog (1991) komt voor de geest, evenals de enorme vlucht die drones hebben genomen; oorlog als een computerspelletje, waarbij het schrijnende menselijke leed van de 'collateral damage' buiten beeld blijft.
Latere verbetering: de techniek en ideologie om met 'chirurgische precisie' het kwaad als het ware uit te snijden, vindt waarschijnlijk zijn oorsprong in de ontwikkeling en rechtvaardiging van de guillotine, waarbij overigens werkelijk een chirurg was betrokken, Antoine Louis. Een soortgelijke gedachte zit achter de gaskamers van de nazi's en de neutronenbom (die volgens de - overigens onbetrouwbare - propaganda alleen de vijand zou elimineren, zonder verder veel schade aan te richten).
Later toegevoegd: De godsdienstonderzoekers Victor en Victoria Trimondi merken op: 'Jede militante Bruderschaft verlangt eine Abfolge verschiedener Einweihungsrituale oder ritueller Mutproben für ihre Mitglieder und das Durchlaufen einer Stufenfolge bis hin "zum engen Kreis der wirklich Eingeweihten". (7) Dabei spielen auch Tätowierungen eine Rolle. "Durch die Tätowierung der Blutgruppe [bei der SS] kam im übertragenen Sinne eine gemeinsame Blutsbrüderschaft zustande. Der Ritus der Blutsbrüderschaft war bei den germanischen Stämmen ebenso üblich wie bei den mittelalterlichen Ritterorden." – schreibt der Kulturologe Friedrich W. Doucet [Im Banne des Mythos - Die Psychologie des Dritten Reichs (1979)].'
[7] Verder: 'Das Christentum, schrieb Heine am Ende seiner Geschichte der Religion und Philosophie in Deutschland [in de boekhandel verkrijgbaar; K], habe die brutale germanische Kampflust einigermaßen besänftigt, aber nicht zestören könnem, "und wenn einst de zähmende Talisman, das Kreuz, zerbricht, dan rasselt wieder empor die Wildheit der alten Kämpfer, die unsinnige Berserkerwut, wovon die nordische Dichter so viel singen und sagen. Jener Talisman is morsch, und kommen wird der Tag, wo er kläglich zusammenbricht. Die alten steinernen Götter erheben sich dann aus dem verschollenen Schutt und reiben sich den tausendjährigen Staub aus den Augen, und Thor mit dem Riesenhammer springt endlich empor und zerschlägt die gotische Dome'.
[...] Bei diesem Geräusche werden die Adler aus der Luft tot niederfallen, und die Löwen in der Wüste Afrikas werden die Schänze einkneifen und sich in ihren königlichen Höhlen verkriechen".'
Heine deed zijn 'voorspelling' met de nodige ironie, waaraan de ernst niet ontbrak.

[8] Deze bijdrage op Amazon.com is van ruim vóór de opkomst van de onversneden en ook voor het grote publiek tamelijk herkenbare neonazi's van de Gouden Dageraad in Griekenland.

[9] 'Hitler and Wagner': Hitler reinterpreted the story of Wagner's final opera Parsifal to fit his own ideological vision. The story carries elements of Buddhist renunciation [sic; K - zie hierboven, de kijk van de Trimondi's] suggested by Wagner's readings of Schopenhauer. However, Hitler wrote of it: "What is celebrated is not the Christian Schopenhauerian [sic] religion of compassion, but pure and noble blood, blood whose purity the brotherhood of initiates has come together to guard."


Vergelijk Stephen G. Fritz in Endkampf; Soldiers, Civilians, and the Death of the Third Reich (2004):

'At its core, the Parsifal legend told of redemption through suffering, but after Richard Wagner's reworking, additional themes attractive to Hitler emerged, not least the myth of blood. Hitler, like Wagner, was tormented by the belief that western and German civilization were threatened by progressive degeneration as a result of miscegenation, a process that could only be halted by a regeneration of the Volk through pure blood. As the future Führer remarked to Hermann Rauschning:

"What is celebrated [in Wagner's Parsival] is not the Christian [...] religion of compassion, but pure and noble blood, blood whose purity the brotherhood of initiates has come together to guard. The king then suffers an incurable sickness, caused by his tainted blood. Then the unknowing but pure human being is led into temptation, either to submit [...] to a corrupt civilization [...] or to join the select band of knights who guard the secret of life, which is pure blood itself. All of us suffer the sickness of miscegenated, corrupted blood. How can we purify ourselves and atone..? This compassion admits of only one outcome, to allow the sick to die. [...] Only a new nobility can bring about the new culture. [...] The man who sees the meaning of life in conflict will gradually mount the stairs of a new aristocracy. [...] But the mass is prey to decay and self-disintegration. At this turning-point in the world's revolution the mass is the sum of declining culture and its moribund representatives. They should be left to die."
In addition to an obsession with racialism, one can also detect in the above passage a tension in Hitler's thinking between notions of redemption (healing) and revenge (conflict). Humanity is in need of salvation, but this deliverance can only be attained through relentless struggle against a sick and corrupt world. Renewal is thus possible, if one chooses to join the struggle, but once begun, it is a fight to the death. If unable to heal the decaying world, the task of vengeance requires the destruction of that world.'

Een passage uit het curieuze esoterische essay 'H.P. Blavatsky as I knew her', door Alice Leighton Cleather, een van haar leerlingen:

'Richard Wagner, who had considerable knowledge of magic, gives an exact and terrible illustration of this process [i.e. het bewerkstelligen van een trancetoestand bij jezelf of bij een ander door middel van (auto)hypnose of zelfs bewuste of onbewuste 'zwarte magie'; K] in his symbolical music-drama, Parsifal, the plastic elemental female principle is there personified in Kundry. Awake she is the humble serving messenger of the Grail Brotherhood [sic; K]; but, unknown to them, the black magician, Klingsor, can throw her into a hypnotic trance and compel her to serve his nefarious ends. At the beginning of Act II he is seen calling up her "red-violet Astral Body" while her physical body lies in a hypnotic sleep under a bush in the Grail's domain, exactly as H. P. B. [Helena Blavatsky; K] describes above. He forces it by his will to assume the form of a beautiful temptress in his magic garden of illusion, by means of whom he lures the Grail Knights, wounds their King, and gets possession of the Sacred Spear [een van de mogelijke gedaanten van de heilige graal: K].
The terrible danger to sensitive and hysterical women of being subjected to this process by an unscrupulous male hypnotiser cannot be exaggerated; and men like Sinnett, who have recourse to such evil practices in the pursuit of their selfish ends, are black magicians of the worst description, and are a menace to humanity.
Unfortunately he is by no means a solitary instance, for, besides Leadbeater's operations with boys, there have latterly been some deplorable developments involving the perversion and ruin of young girls by self-styled "initiates," whose superior wisdom is considered to override the accepted moral code, no less than that of true Occultism. Those who have witnessed Parsifal will remember that redemption is effected by the intervention of the true Ego, or Higher Self, personified in the "Pure Fool" (Parsifal), who, as the embodiment of Compassion ("Alaya's SELF") pierces the illusion, resists the tempting shade, regains the Sacred Spear, and regenerates the Brotherhood.
The whole may be taken as a drama of the Theosophical Society, which may now be said to be under the dominion of Klingsor, and still awaiting the coming of its Parsifal who can shatter the vast fabric of psychic illusion.'
Een snelle kwalificatie: in mijn ogen lopen bijgelovige ideeën en een eerlijk inzicht in (bijvoorbeeld seksueel) misbruik dat in sekten al snel de kop opsteekt, in dit artikel door elkaar heen. De notie van de 'heilige gek', die het onderscheid tussen goed en kwaad zou zijn ontstegen, als tussenstadium op het pad van verlichting en bevrijding van illusies, vindt men ook in het tantrische boeddhisme, incluisief de kans op of zelfs neiging tot ontsporingen. Leighton Cleather schijnt niet te zien dat een 'mededogende, zuivere gek' een contradictio in terminis is: een gek is per definitie incompetent en onbetrouwbaar inzake helder denken, zoals over goed en kwaad. Zie bijvoorbeeld de documentaire 'In the name of enlightenment' over de Tibetaanse goeroe Sogyal Lakar (alias Sogyal Rinpoche), speciaal vanaf 12:50).

Hoe gevaarlijk het bewonderen is van het 'verenigen van de idealen van het monnikendom en het door de adel gedragen ridderdom' (Antroposofische wiki over de tempeliers, met veel citaten van Rudolf Steiner, onder meer over 'dienen met elke druppel bloed'), spreekt uit het boek De mystiek van de [heilige] oorlog (2004) van de christelijke proto-fascist Dag Tessore, waaruit de Trimondi's naar voren halen:

'So findet die Mystik des Kriegers ihre personale Vollendung in der Gestalt des „Mönchskriegers“. Verachtung für das Leben, Verzicht auf Bequemlichkeit und Reichtum, Kasteiungen und Fasten all das kennzeichnet beide, den Mönch und den mystischen Soldaten, beim letzteren kommt noch die Tötung des Feindes hinzu. Die Urgestalt des „Mönchskriegers“ entdeckt [...] [evenals Sayyid Qutb, de vader van de moderne terroristische jihad] Tessore bei den Tempelrittern, deren asketischen Lebensstil er besonders herausstellt. Wenn sich der Templer abends schlafen legte, habe er das Schwert an seiner Seite, „mit dem er vielleicht am selben Tag Menschen in Gottes Namen getötet hatte“, als ein Signum des Kreuzes gesehen, heißt es romantisch. „Dennoch war es schwierig zu glauben, war es schwer, sich so vieler Toter bewusst zu sein. Aber vielleicht, wenn er nicht getötet hätte, wenn er nicht mit seinen Händen das Blut berührt hätte, wenn er nicht jeden Tag in die Augen des Todes geblickt hätte, würde er nicht bis auf den Grund des Lebens herabgestiegen sein, um das tiefe Mysterium zu erahnen, auf das unsere Existenz gebaut ist.“ – dichtet der eingedenk des verschütteten Blutes elektrisierte Autor. Das Thema vom tiefen Mysterium des Krieges klingt erneut an, wenn Tessore sagt, die Aufgabe eines Templers sei es gewesen, „sich mit dem Weg des eigenen Herzens vertraut zu machen, sich den eigenen, inneren Dämonen zu stellen, sich zu verpflichten, die eigene menschliche Existenz bis auf den Grund zu leben“.'
Later toegevoegd: Eerder is in Duitsland door Guido Keller de vertaling gepubliceerd van het handboek voor Samoerai - de door Himmler zeer bewonderde Japanse middeleeuwse ridderorde-, de Hagakure, waarin absolute trouw aan de leider wordt verheerlijkt en het vermoorden van mensen - inclusief je ontrouwe echtgenote - gemystificeerd, onder de titel Hagakure; Der weg der Samurai (2000). De Trimondi's stellen met terecht afgrijzen vast, dat Keller het presteert het boek aan te prijzen als: 'spirituellen Leitfaden für den beruflichen und privaten Erfolg auch in der heutigen Welt'. En dat hij schrijft: 'Ich meine ja auch, Germanen und Wikinger und wie sie alle in unserer Nähe hießen, sie hatten etwas, was Europäern heute weitgehend zu fehlen scheint - extremen Kampfgeist.' [einde toevoeging].

Het is omineus dat kort na elkaar door 'archetypische, bloeddorstige furie' beheerste (Osama Bin Laden, Anders Breivik) of gefascineerde (Guido Keller, Dag Tessore) figuren de kop op steken.


Bijlage

Hieronder staan nog drie treffende screenhots uit Schwarze Sonne:

- boven: plan van Himmler (wiens naam wrang genoeg een beetje klinkt als 'hemelaar') voor het megacomplex Mitte der Welt, rondom slot Wewelsburg, met concentrische 'zonnecirkels', waarbij hele dorpen zouden moeten verdwijnen om het dal aan de voet van het slot onder water te zetten; Wewelsburg wordt nog vereerd door neonazi's;
- midden: een donkere zaal, de zogeheten 'crypte', voor vuurceremonies in Wewelsburg; de open haard in het centrum bevindt zich pal onder een mozaïek voorstellend het symbool voor de Zwarte Zon in de vloer van de eveneens cultische lichtere zaal erboven; de Trimondi's speculeren in hun antwoord op een brief van Rüdiger Sünner over een verwantschap tussen de Sol Niger in de alchemie en de mythologische planeet Rahu in het tantrische boeddhisme (dat in elk geval wordt gefantaseerd door of in kringen van de religieuze fascist Miguel Serrano); er is misschien ook een connectie met de religie van de Azteken; de hel van de Maya's heeft negen niveaus van verschrikkingen, net als die van Dante, bij de Azteken gaat het om negen beproevingen om in het neutrale dodenrijk aan te komen;
- onder: schilderij of tekening van begin vorige eeuw, waarop de triomf van het hoge, stralende blanke ras over lagere rassen wordt uitgebeeld. Het bovenste deel (niet te zien op de screenshot) roept het beeld van de christelijke hemel op en de lage regionen doen denken aan Dante's uit concentrische ringen opgebouwde infernale trechter.
De associatie tussen Dante's hel en Himmlers 'midden van de wereld' wordt in Sünners film niet gelegd en komt geheel voor mijn rekening.
Later toegevoegd: frappant, in zijn recensie van het boek van de Trimondi's over occult hitlerisme, vermeldt professor Manuel Sarkisyanz: 'A political joke from the Third Reich prophesied that - after its final victory - Himmler would become Underworld Marshall'.



Deze blognotitie is tot en met 12 oktober gewijzigd en aangevuld.

Verwante blognotities:
De neonazi-breinen achter de witte genocide-meme -archtypische hersenspoeling?
Het groeiende gevaar van selffulfilling apocalyptiek
Wilders' grote experiment en de schaduw van de Protocollen van de wijzen van Zion
Poetin-adviseur Glazjev: Amerika is in Oekraïne uit op wereldoorlog
Fascinatie voor bloederig geweld in overdrive?
Iraanse atoombom, martelaarschap en Apocalyps
VS: christelijk rechts vergroot geduldig zijn invloed
Griekse Gouden Dageraad is echte nazi-partij - memo voor de pers
Breivik, kruisridders en English Defence League
English Defence League knoopt banden aan met Tea Party
Wilders is indirect verbonden met de English Defence League

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen