blogspot visitor

30 juni 2009

Studie: biodiversiteit stort in elkaar bij 900 ppm CO2-concentratie



And extinction risk to plant biodiversity may occur at lower levels of atmospheric CO2 than previously considered
Physorg.com, June 29th, 2009

Scientists have traced a sudden collapse in plant biodiversity in ancient Greenland, some 200 million years ago, to a relatively small rise in atmospheric carbon dioxide which caused a rise in the Earth’s temperature.

According to the findings published in the leading journal Science, the current estimated levels of atmospheric carbon dioxide which are thought to lead to sudden biodiversity loss may have to be revised downwards.

Comment by Joe Romm on Climate Progress:
In 2007, the IPCC warned [see Climate Change 2007: Synthesis Report; Summary for Policymakers (PDF)] that "as global average temperature increase exceeds about 3.5°C [relative to 1980 to 1999], model projections suggest significant extinctions (40-70% of species assessed) around the globe". On our current emissions path, we will warm far more than that this century, which suggests we risk the high end of species loss.
A new study in Science study (subs. req’d) confirms this risk. It examines "the pace of diversity loss leading to the Triassic-Jurassic boundary (TJB)". It finds "the sudden diversity dropcoincided with a mere ~100 to ~350 ppmv rise in CO2-concentration", and "CO2-induced global warming was likely an important contributory factor to plant species turnover at the TJB".

A commenter on Climate Progress:
'It seems that not being able to account for sulfur dioxide emissions leaves this study with a great big question mark hanging over it, given how SO2 contributes to acid rain. Was it the heat or the acid rain or both that caused the mass extinction event? We don’t yet know. This study leaves me concerned, but not in a panic (yet).'

Also see:
Extinctions Linked to Hotter Temperatures

And:

Thanks to Our Fossil Fuel Addiction, We May Be Setting Ourselves Up for a Catastrophic Natural Event

By Scott Thill, AlterNet, July 3, 2009

Too much CO2 in the air and not enough oxygen in the oceans may release a toxic dose of hydrogen sulfide - an unheralded executioner.

(...) A growing scientific consensus explains that the death stroke [during the Triassic-Jurassic boundary] was probably delivered from Earth's anoxic oceans, whose resultant out-of-whack pH balance, once literally defined as the "power of hydrogen," released catastrophic stores of either methane hydrate or hydrogen sulfide into the atmosphere.

Whichever one it was, hydrogen had the power to bring Earth to its knees. And it could happen again.

Photo Scienceblogs.com: The long-necked plesiosaur Thalassiodracon from rocks spanning the Triassic-Jurassic boundary.

29 juni 2009

Izak en Jacob-Israël versus Ismaël en Ezau

Essay van een christen-fundi dat - naast godsdienstwaanzinnig - toch interessant is: All About Edom:
Literature and history are full of stories about competing brothers and sisters. The technical term that psychologists and behavioralists use to describe this sort of competition is "sibling rivalry."

These internecine conflicts go all the way back to Cain and Abel, the first two siblings born of all humanity-and their rivalry ended with the death of Abel. Not only were these two brothers, but the Hebrew of the Genesis account does not eliminate the possibility that they may also have been twins. The classic studies of sibling rivalry have been conducted using sets of twins.

(...) when we think of sibling rivalry, many of us bring to mind the classic conflicts of the Old Testament: Cain and Abel, Ishmael and Isaac, Esau and Jacob, Joseph and his brothers, and David and his brothers, not to mention the rivalries among David's sons. There was even sibling rivalry among Christ's disciples (...)

(...) Incredibly, the roots of this sibling rivalry had begun to grow even before they were born:
'Now Isaac pleaded with the Lord for his wife, because she was barren; and the Lord granted his plea, and Rebekah his wife conceived. But the children struggled together within her; and she said, "If all is well, why am I like this?" (Genesis 25:21-22).

(...) And the Lord said to her: "Two nations are in your womb, two peoples shall be separated from your body; one people shall be stronger than the other, and the older shall serve the younger." (verses 22-23).

God put this in perspective for her. In these two little babies were the seeds of two great peoples who would become populous and powerful nations that would compete with each other for many generations to come. When we consider that this contentious relationship has directly and adversely affected many nations throughout history, along with the resultant sufferings and deaths of millions of people, it is no laughing matter.
Dit is meteen de strekking van het hele artikel: alle tegenstanders van de Joden, van Ismaël en Ezau - bedenk dat Jacob 'van God' de nieuwe naam Israël kreeg, wat maar één letter scheelt met Ismaël... - tot en met de nazi's in de twintigste eeuw, de vijandige buurlanden van Israël en de Palestijnen -... al die tegenstanders zijn als het ware voortgekomen uit Ismaël en vooral Ezau, dus uit dubbele broedertwist (twee generaties), waarbij de winnende broer 'Gods zegen' had en de verliezende als de goddeloze slechterik wordt beschouwd.

Afgezien van het historisch uiterst dubieuze doortrekken van afstammingslijnen - inclusief een overlevering van veronderstelde vijandschap - van Ismaël en Ezau tot nu onder meer de Palestijnse moslims, is de evidente blinde vlek van de Joodse en christelijke fundi's:
a. dat de bijbel de éénzijdige geschiedschrijving door de Hebreeën is van allerlei conflicten en veldslagen, waarbij het vaak bloederig toeging;
b. dat - opmerkelijk - zélfs in die sterk gekleurde geschiedschrijving Jacob (de latere Israël) zijn oudere broer Ezau eerst zijn recht van de eerstgeborene aftroggelt en daarna, op instigatie van zijn moeder, de hoogbejaarde vader Izak bedriegt door voor te wenden Ezau te zijn, op die manier de felbegeerde 'zegen' (gesanctioneerd door God) verkrijgend, die de ontvanger tot erfgenaam maakte van de patriarchale macht en bezittingen.
Notice that in His explanation, God predicted who would ultimately prove dominant: the younger, whom we know as Jacob or Israel.
Staaltje van de geschiedenis naar eigen hand zetten - en de eigen versie het stempel van goddelijke goedkeuring en voorbeschikking geven - door één van de partijen (Jacob/Israël en diens nakomelingen en bondgenoten). Waarbij Ezau als een harige wildeman wordt voorgesteld en Jacob als de meer beschaafde, slimmere figuur.
It seems that their parents played favorites, as unfortunately occurs too often in families. Such favoritism only heightens the competition between siblings. 'And Isaac loved Esau because he ate of his game, but Rebekah loved Jacob'.

Hebrews 12:17 says that though Esau earnestly desired the blessing, "he was rejected," for he did not have the strength of character to handle it for God's purposes. He had already shown that he "despised his birthright," and God judged that he would have eventually shown the same scorn for the blessing. Esau is a classic example of a despiser of good (II Timothy 3:3).
Duidelijk. Ten eerste de onmogelijke kronkel van de apostel Paulus (in Hebreeën 12:17) dat God Jacobs bedrog afkeurde, maar toch de binnengesleepte zegen juist achtte. Ten tweede is het verhaal helemaal te duiden als zwartmaken achteraf door de geschiedschrijvers uit de stammen van Jacob.
Ezau blijkt, net als Ismaël, volgens de bijbel namelijk te trouwen met vrouwen uit Kanaän (een van Ezau's vrouwen is een dochter van Ismaël) - dus zeg maar te 'integreren' in het volk dat Abraham met zijn nomadenstam was komen 'bezoeken'. De Hebreeuwse mannen die aasden op een eigen rijk in Kanaän hebben dus hun bloederige strijd daartoe gesanctioneerd met zogenaamde geopenbaarde bevelen van God. En de mannen die huwelijksbetrekkingen aangingen met de plaatselijke stammen - assimilatie langs seksuele weg in plaats van militaristische veroveringsdrift - werden achteraf te boek gesteld als niet wezenlijk belangrijk (Ismaël - ofschoon die nog wel als stamvader van een 'groot volk' is geboekstaafd) of als tweede garnituur, van God los en aan de wieg staand van toekomstige tegenstanders (Ezau, zie ook hieronder). Vandaar dat in Genesis wordt benadrukt dat Ezau zijn geboorterecht verachtte toen hij het, hongerig na een mislukte jacht, opgaf in ruil voor het maal dat Jozef had bereid (zie de illustratie bovenaan deze notitie).
Toegevoegd 9/2012: ik zie opeens een parallel met de oer-broedertwist tusen de landbouwer Kaïn en de jager Abel. Yahweh aanvaardde Abels offer (vergelijk de voorkeur van Izak voor Ezau, van wiens jachtschotels hij smulde). Kaïn doodt Abel en krijgt tóch Yahweh's zegen (vergelijk Jacob die door bedrog Ezau's plaats inpikt én Izaks zegen krijgt). Toeval?
Bedenk tevens dat Ismaël de zoon was van Abraham en Hagar, een Egyptische vrouw. Dus een dreigende verwatering van wat volgens de stroming van etnisch eenkennige, veroveringszuchtige Hebreeën, in de kiem vanuit Abrahams afkomst, het eigen bloed moest zijn en blijven. Hagar en Ismaël werden na de geboorte van Izak (volgens het verhaal op aandringen van Sara) dan ook verstoten.

In het verhaal van de bijbel is verder opvallend, dat zowel de vrouw van Abraham (Sara) als die van zijn zoon Izak (Rebecca), door de plaatselijke potentaat (farao, dan wel koning Abimélech van Gerar) tijdelijk wordt afgepakt. De wederwaardigheden op dit punt van Abraham en Izak zijn in de tekst zelfs identiek, alsof beide figuren samenvallen: in beider biografie neemt Abimélech de vrouw een tijdje bij zich in huis. In geen van beide episodes, lezen we, zou seksueel verkeer hebben plaatsgevonden (evenmin als de allereerste keer, Sara bij de farao). Maar op de achtergrond vermoed je de wrok van de patriarch, de onmacht zeker te weten wie de verwekker van een kind is. Of juist omgekeerd: het kan zijn dat Abraham en Izak hun vrouw welbewust uitleenden, om opportunistische redenen, maar dat naar buiten toe ontkenden. Hoe dan ook: de vrouw was een object waarmee geschoven werd, bezit van de patriarch, weinig meer dan bedgenote en moeder van zijn kinderen. Ook krijgen vrouwen steeds de schuld van moreel bedenkelijke voorvallen die net zo goed of waarschijnlijker door de patriarchen in kwestie geregisseerd kunnen zijn - Eva en de verboden vrucht, Sara die achter het wegsturen van Hagar en Ismaël zit en Rebecca die Jacob tot het bedriegen van Izak aanzet.
Once Isaac had given his - really God's - blessing, there was nothing left for Esau. The blessing was an "all or nothing" addition to the inheritance; it could not be portioned between Isaac's two sons. In reality, the subsequent "blessing" Esau receives is tantamount to a curse. In the New King James Version, it reads as if Isaac blesses Esau in Genesis 27:39-40, yet it is not a blessing but a prophecy:

Then Isaac his father answered and said to him: "Behold, your dwelling shall be [away from] the fatness of the earth, and [away from] the dew of heaven from above. By your sword you shall live, and you shall serve your brother; and it shall come to pass, when you become restless, that you shall break his yoke from your neck."

One consequence of this is prophesied in verse 40: There will be continual strife between the "have," Jacob, and the "have-not," Esau; they would engage in a constant, internecine quarrel over "the fatness of the earth, and of the dew of heaven."

This reveals the mindset of Esau and his descendants, the Edomites. Everything that should have been theirs was now Jacob's, and they will fight until the bitter end of days to get it back! Yet God says it is not to be. His prophecy in the "blessing" allows Esau only occasional supremacy. Since Jacob's seed possessed both the birthright and the blessing, they would normally prevail and ultimately have the ascendancy.
Nogmaals: terwijl zowel het geboorterecht als de zegen Ezau toekwamen, echter door Jacob zich op slinkse wijze werden toegeëigend. En dat 'the blessing (...) could not be portioned between Isaac's two sons' is natuurlijk flagrante, onrechtvaardige willekeur.

Dit alles heeft de Joodse en christelijke fundi's er allerminst van weerhouden(**) niet de bedrieger, maar de bedrogene en tekort gedane als de - via diens nageslacht ook nog eens eeuwige - booswicht te beschouwen[#]. Ook al vond er volgens de bijbel aanvankelijk een verzoening (zie het schilderij hiernaast) plaats tussen de broers, waarbij Jacob Ezau een weelde aan vee aanbood (Genesis 32). Het zou interessant zijn uit te pluizen wat na die verzoening heeft veroorzaakt, dat Ezau Jacob - getuige veel bijbelplaatsen, zie de noot hieronder - vijandig gezind wordt. Of mogelijk blijkt juist nergens uit(*) dat Ezau dat wordt, maar brengen de latere boekstavers hem ondanks zijn vergeven en omhelzen van zijn jongere tweelingbroer toch in verband(**) met latere vijanden van Israël. Met, zoals reeds geopperd, als eigenlijke reden, dat Ezau zich niet aansloot bij de 'heilige oorlog' om het door God beloofde land te veroveren, maar zich juist familiair, genetisch verbond met de autochtone bevolking.

Dit moet je niet uit het oog verliezen, wanneer Joden - op zich zeer terecht - wijzen op walgelijke antisemitische sentimenten onder groepen moslims. Ik bedoel: het valt niet te ontkennen - lees dus de de bijbel er maar op na, wel zou ik ook de tekst van de torah moeten checken... - dat aan Joodse zijde van meet af aan een veroveringslustige, racistische eigen volk eerst-mentaliteit heeft bestaan, waarbij de geschiedschrijvers de 'zonen' die zich 'mengden' met de omringende stammen in Kanaän - Ismaël en Ezau - uit de boeken hebben geschreven, respectievelijk tot een soort erfvijand hebben uitgeroepen.
Anders gezegd: de oorspronkelijke Joden hebben, als we op het Oude testament afgaan, uiterst doelgericht, hun handelwijze sanctionerend met behulp van religieuze uitingen, niet willen integreren; ze wensten gebied te veroveren voor zichzelf en spaarden daarbij vaak geen mensenlevens. Niet bepaald uniek in de menselijke geschiedenis, maar - doordat de toedracht van begin af aan gekleurd én grondig is opgetekend als een hybride godsdienstig-historische tekst - wel mede achtergrond van het onverzoenlijke fanatisme van de huidige, godsdienstwaanzinnige Joodse kolonisten en wellicht ook (vanaf de eerste strijdlustige generaties overgeleverd) van de onbuigzaamheid en apartheidspolitiek van militaristisch ingestelde Israëliërs.

Zoals bekend heeft later in de geschiedenis Mohammed een bloedlijn bedacht van Ismaël tot hemzelf. En zo precies 'ingestoken' op de explosieve lading van de broedertwisten, de ooit hachelijke identiteit en eenheid van het Joodse volk, in de torah. Daarmee het zijne bijdragend tot de verankering en verergering van de eindeloze animositeit tussen religieuze en etnische groeperingen in de regio, ook al waren er plaatsen en tijden van verzoening.

(*) Zie hier voor een aanwijzing in die richting: 'God did not care much for Esau. He did permit Esau to become the father of Edom, but there is no trace of the house of Esau or of Esau himself in history' - een opmerking van christen-fundi die er kennelijk weer een heel andere kijk op het belang van Ezau en Edom op na houdt. Zie ook hier: 'there were no stories of any development of discord arising between Jacob and Esau again'.

(**) Dat de vijandschap althans in de geschiedschrijving van de nakomelingen en bondgenoten van Jacob sterk bleef smeulen, blijkt - of laat ik me hier door de lezing van de christen-fundi een rad voor ogen draaien? - uit deze bijbelplaatsen:
The nations listed in Psalm 83:5-8 comprise a fairly complete rundown of the ancient enemies of Israel, and Edom, the descendants of Esau, is given primacy of place. After Edom come the usual suspects: the Ishmaelites, Moab, the Hagarites, Gebal, Ammon, Amalek, Philistia, and Tyre; and Assyria joins them, specifically helping the children of Lot.

(...) Descendants of Esau actually appear three times on this list, as Amalek (see Genesis 36:12) and Gebal (here, a region of Idumea, often confused with the Phoenician city of Gebal or Byblos) are tribes that became distinguished from the bulk of the Edomites (...)

(...) God says through the prophet Amos, "For three transgressions of Edom, and for four, I will not turn away its punishment, because he pursued his brother with the sword and cast off all pity; his anger tore perpetually, and he kept his wrath forever" (Amos 1:11).

In writing this book of beginnings, Moses took the effort to include an entire chapter on the Edomites alone. He was careful to include specific details about who was born to whom and who ruled this or that area. In addition, he reminds the reader several times of his subject: verse 1: "This is the genealogy of Esau, who is Edom"; verse 8: "Esau is Edom"; verse 19: "...Esau, who is Edom..."; verse 43: "Esau was the father of the Edomites."

In introducing the family of Esau, Moses includes the names and derivations of Esau's wives: "Esau took his wives from the daughters of Canaan: Adah the daughter of Elon the Hittite; Aholibamah the daughter of Anah, the daughter of Zibeon the Hivite; and Basemath, Ishmael's daughter, sister of Nebajoth" (Genesis 36:2-3). Esau bound himself by marriage to the Hittites, the Hivites—both Canaanite tribes—and the Ishmaelites.
The Hittites, descended from Heth, son of Canaan, were, by far, the strongest and biggest of these tribes, possessing a huge empire that stretched from Asia Minor to Palestine, with its capital in what is today central Turkey. The "Land of Hatti" was the major empire of Abraham's time, having the commercial, cultural, and military power to influence the entire Levant.
It is now clear how close the ties were between the Edomites, the Hittites, the Hivites, and the Ishmaelites. They were all related by marriage and blood! [dat dit feitelijk zo is, is uiteraard verre van bewezen, maar wel lijkt het dus een feit dat de Joodse geschiedschrijvers veel moeite hebben gedaan het althans zo vóór te stellen; K].

(...) We find another blood-connection in Genesis 36:11-12: "And the sons of Eliphaz were Teman, Omar, Zepho, Gatam, and Kenaz. Now Timna was the concubine of Eliphaz, Esau's son, and she bore Amalek to Eliphaz. These were the sons of Adah, Esau's wife." The Amalekites, descended from Amalek, a grandson of Esau, fall naturally into the anti-Israel alliance.

(...) Though Esau himself was full of bitter hatred, and Ishmael is described as a wild man, Amalek seems to have been the worst of the Edomite-related peoples. The Bible records that even God has a special enmity for Amalek, saying in Exodus 17:16, "Because the Lord has sworn: the Lord will have war with Amalek from generation to generation."
Zie ook:
"Was not Esau Jacob's brother?" the lord says. "Yet I have loved Jacob, but Esau I have hated, and I have turned his mountains into a wasteland and left his inheritance to the desert jackals." (Malachi 1:2-3)
[#] Toegevoegd 9-2012: in Krieg der Religionen (hoofdstuk 10, paragraaf 'The Gleichsetzung der Palästinenser und Araber mit den Amalekitern') stellen Victor en Victoria Trimondi dat extreem rechtse Joodse fundamentalisten, in het bijzonder de bezetters ('kolonisten') van de Westoever van de Jordaan, eerder de Amalekieten als hun aartsvijanden door alle tijden heen beschouwen en vereenzelvigen met de hedendaagse Arabieren, in het bijzonder met de Palestijnen. In de Oxford Dictionary of the Jewish Religion (2005) staat dat de Amelekieten gelden als 'Israëls meest hardnekkige vijand, welks vernietiging een heilige plicht is. [...] Pas na de uiteindelijke uitroeiing van de Amalekieten zullen God en zijn Troon hun vervolmaking vinden', citeren de Trimondi's uit dit naslagwerk, eraan toevoegend dat dit een aanwijzing vormt dat radicale Joden uit hun heilige teksten zouden kunnen destilleren dat een genocide op de Palestijnen een voorwaarde is voor de komst van de Joodse Messias. En ja, die interpretatie bestaat daadwerkelijk, bij monde van de rabbijn Israel Hess, die in 1980 een essay heeft gepubliceerd in een tijdschrift van een Israëlische universiteit met de titel: 'Genocide: een gebod van de Thora', waarin hij het volledig uitmoorden van de Palestijnen bepleit (met een uiterst racistische argumentatie). Wel werd Hess om die reden ontslagen. In het gezelschap van Hess bevinden zich andere rabbijnen, weten de Trimondi's, zoals Yitzhak Ginsburgh (foto hierboven) en Ovadia Yosef. Sterker nog: een lid van de regering van Ariël Sharon, ene Mosha Ya'alon, heeft gezegd: 'De Palestijnse bedreiging is als een kanker - er zijn allerlei manieren om kankerpatiënten te behandelen. Op dit punt van de tijd zou ik chemotherapie inzetten'.
De rabiate haat tegen Palestijnen onder vooraanstaande Joden, onder wie 'haatbaarden', is in het Westen veel minder bekend dan de - eveneens weerzinwekkende - uitspraken van de Iraanse president Mahmoud Ahmadinejad en van geestelijken van dat land, die Israël met een kankergezwel vergelijken.

---

Over Kanaän en Israël zegt de Nederlandse Wikipedia:
Kanaän was in de Oudheid een gebied overspannen door een intens handelsnetwerk van Syrië tot Egypte en de Middellandse Zee, via Anatolië tot aan de Zwarte Zee en rond 2000 v.Chr. zelfs over zee met de Harrapaanse beschaving van de Indusvallei.

De Hettieten waren vaak in conflict met de Egyptenaren, die hen de heerschappij over Kanaän betwistten.

De Bijbel (ca. 600 v.Chr.) identificeert Kanaän met Libanon - voornamelijk de kuststad Sidon - maar laat het "Land van Kanaän" zuidwaarts doorlopen over Gaza naar de "Beek van Egypte" en oostwaarts naar de Jordaanvallei, inclusief het huidige Israël en de Palestijnse gebieden. Het is dan een gebied, gelegen ten westen van de rivier Jordaan (Genesis 28:1), dat bij benadering overeenkwam met het hedendaagse Israël en Palestina plus aangrenzend kustland en delen van Libanon en Syrië.

De Kanaänieten zijn altijd beschouwd als een etnische groep die zich vanuit Libanon uitbreidde. Recente bronnen suggereren ook een tweede origine, namelijk vanuit het Arabisch Schiereiland, zonder evenwel bewijzen hiervoor aan te voeren.

De geschiedenis van Kanaän speelt zich af in en rond het gebied dat overeenkomt met de Levant, en is al van in de prehistorie een druk doorgangs- en verblijfsgebied geweest voor menselijke stammen en volken van diverse origine, van en naar diverse windstreken. Op deze plaatsen zijn dan ook geregeld meerdere culturen in botsing gekomen. Maar tegelijk was het gebied vaak de smeltkroes waar verworvenheden van aangrenzende culturen samenvloeiden.

Het gebied ligt op de overlappingszone van vier oude culturen: de Mesopotamische in het oosten, de Anatolische in het noorden, Minoïsch Kreta in het westen en de Egyptische in het zuiden. De invloeden van deze cultuurgebieden hebben vaak grote druk op elkaar uitgeoefend wat leidde tot het opkomen en verdwijnen van diverse koninkrijken en koninkrijkjes.

Het oude land Kanaän bestond weldra uit welvarende steden met vruchtbare omliggende landbouwgebieden onder gezag van een tempel, aan het hoofd waarvan een priesteres stond. Deze heerseres werd op zeker moment Baälat genoemd (wat 'meesteres' betekent in het Kanaänitisch), en haar gemaal was dan 'de Baäl' ("heer").

De Godin (...) was zoals overal in deze streek de Moedergodin [sic! - zie m'n blognotitie Judaïsme, islam en sjechina; K] en werd vooral in zuidelijk Kanaän onder de naam Ashtoreth vereerd.

In Hazor zijn heel wat Astartebeeldjes opgegraven, wat op de verwantschap met deze Moedergodin wijst, die zowat overal rondom de Middellandse Zee werd vereerd. Ook ovale Astarteplaketten in klei werden er gevonden, votieven met daarop de naakte Godin Asherah afgebeeld, met in de handen papyrusstengels of slangen [sic! - denk ook aan de rol van de slang in Genesis en de nadruk die daar wordt gelegd op de vijandschap die God tussen de vrouw en de slang instelt na de verleiding van Eva, alsof de lezer ingepeperd moest worden dat de oude 'slangengodin' een monster was], en op het hoofd twee lange spiraalvormige krullen identiek aan die van de Egyptische Hathor. Dit wijst op sterke connecties met zowel het Oude Egypte, dat er aan de kust enkele havens en kolonies had, als met Kreta, waar de Slangengodin algemeen vereerd werd.

De Filistijnen waren een van de 'zeevolkeren' die vestigingen in Kanaän hadden, en een aandeel hadden in de handel met de kuststreken rondom de Middellandse Zee en in het vervoer van goederen en personen. De Kanaänieten hadden reeds vroeg de naam handelaars te zijn die een zeer ruim gebied bedienden tot voorbij het Nabije Oosten.

De Kanaänieten kwamen in conflict met de oprukkende nomadenstammen uit het noorden, voornamelijk de Hebreeën die, onder leiding van hun priesterkaste, de Levieten, met eigen zeden, gewoonten en wetten uiteindelijk het gebied deels hebben veroverd en onderworpen, nadat de inheemse bevolking grotendeels was afgeslacht, zoals beschreven in de Bijbel (Deut. 2:32, 3:3-6, Jozua 6:21, 8:25-29, 10:28-40).
Tussen ca. 1200 en 1100 v.Chr. raakte het grootste deel van Kanaän bezet door Israëlieten (...)
---

Zie ook de Duitse wikipedia over 'Filistijnen':
Im Israelisch-Palästinensischen Konflikt gibt es auf beiden Seiten Meinungen, die die heutigen Palästinenser als Nachfahren der Philister ansehen, wodurch der Konflikt historisch überhöht wird und gerechtfertigt werden soll. Historisch ist dies allerdings eher zweifelhaft. Eine biologische Abstammung kann nicht vollkommen ausgeschlossen werden. Andererseits waren die Philister schon Jahrhunderte vor der römischen Eroberung als Volk untergegangen. Die Palästinenser sind Nachkommen der byzantinischen Provinzbevölkerung, die nach der arabischen Eroberung allmählich islamisiert wurde und der danach ins Land eingedrungenen Araber. Andere, insbesondere aus der osmanischen Zeit stammende Einflüsse sind ebenfalls zu berücksichtigen. Aufgrund der Bevölkerungsverschiebungen durch Deportationen und Vertreibungen (Assyrer, Samariter, Jüdischer Krieg etc.) bereits in antiker Zeit kann Bevölkerungskontinuität nicht ohne weiteres vorausgesetzt werden. Die Bevölkerung Palästinas bestand bereits vor dem Jüdischen Krieg und der Zerstörung Jerusalems neben den Juden aus verschiedenen orientalischen Völkerschaften (z. B. Idumäer), die durch die gemeinsame aramäische Sprache und die Zugehörigkeit zum römischen Reich allmählich das Bewusstsein ihrer Eigenart verloren und so zum Volk der Provinz Palästina, also zu Palästinensern wurden.
---

En zie m'n blognotitie:
Judaïsme, islam en sjechina

Woestijn steekt de Middellandse Zee over

Experts say southern Italy faces severe risk of drying up
ANSA, June 25, 2009

The Sahara Desert is crossing the Mediterranean, according to Italian environmental protection group Legambiente which warns that the livelihoods of 6.5 million people living along its shores could be at risk.

26 juni 2009

Geestelijke wil doodstraf leiders Iraans protest



Nujij, 26 juni 2009

Zie ook:

Hoe de Iraanse verkiezingen zijn gestolen

En:

Simon Wiesenthal Center Calls on World Leaders to Convene Emergency UN Security Council Meeting on Iran
Simon Wiesenthal Center, June 22, 2009

Officials of the Simon Wiesenthal Center are urging world leaders including the United States, the European Union, the Arab League and the Organization Islamic Conference to call for an immediate emergency session of the United Nations Security Council on the brutal suppression of the Iranian people following the sham elections in Iran.

24 juni 2009

Uittocht uit Afrika's droge gebieden

By Andrew C. Revkin, DotEarth, June 23, 2009

Sam Knight, a talented young British journalist, filed a revealing dispatch for The Financial Times from the front lines of sub-Saharan Africa’s ongoing drought-driven diaspora. The piece is a close-up view of the global issue of migration driven by climate change. He focuses on Nandom, a town in the poorest part of northern Ghana that has lost half its population. Elders stay, both in town and in surrounding parched (and periodically drenched) drylands. But the young increasingly flee.

Also see:

Climate change hits hard on food production
By Joseph Kamugisha, The New Times, 30th June 2009

Developing countries like Rwanda need to conserve as much water as it can sustain so as to counteract the problems of global warming and maintain its agriculture at a level commensurate to the needs of the whole population.

23 juni 2009

Zwitserse gletsjers smelten sneller dan ooit

Reuters, 22 juni 2009

Zie ook::

Mystery Glaciers Growing as Most Others Retreat
By John Roach, National Geographic News, June 22, 2009

Ice Volume Of Switzerland’s Glaciers Calculated
Science Daily, 9 juli 2009



World’s Glaciers Shrink for 18th Year
By Joe Romm, Climate Progress, January 30, 2009

Ice Volume Of Switzerland’s Glaciers Calculated
Science Daily, 9 juli 2009


Schweizerischen Gletschermessnet

Another one bites the dust, literally: Bolivia’s 18,000 year-old Chacaltaya glacier is gone
By Joe Romm, Climate Progress, May 8, 2009

This is all sadly consistent with other recent research - see:
Another climate impact comes faster than predicted: Himalayan glaciers 'decapitated'

AGU 2008: Two trillion tons of land ice lost since 2003

And this country isn’t being spared — see:
Another climate impact coming faster than predicted: Glacier National Park to go glacier-free a decade early

Retreat of Andean Glaciers Foretells Global Water Woes
By Carolyn Kormann, Yale Environment 360, April 11, 2009

De-Icer: USGS report details 'recent dramatic shrinkage” in U.S. glaciers, matching global decline'
Climate Progress, August 8, 2010

Indonesia’s last glacier will melt within years
Climate Progresss, Juli 1, 2010

Levensstijl smelt weg met de sneeuw op de bergen van Uganda

Toevoeging juli 2011:

Europa stevent af op watercrisis
De Volkskrant, 27 juli 2011

Toegevoegd 9/2012:

As Glaciers Melt In The European Alps, A Famed Austrian Peak Is Nearly Ice-Free
Door Bob Berwyn, Summit County Citizens Voice / Climate Progress, 10 september 2012

[...]  [The summit cross at 3660 meter] will be remounted on solid rock. Austrian media is reporting that, up until very recently, it would have been impossible to use the bare rocks at the summit as an anchor point.

[...] Global warming deniers will try to tell you that glaciers have been melting since the end of the last ice age, but the rate of melting at most glaciers now far exceeds the background rate that could be expected as part of natural climate variations.

Photography Project Documents Retreating Glaciers in Glacier National Park
USSG, Science for a changing world

22 juni 2009

Zeespiegel kan 25 meter stijgen bij huidige CO2-concentratie

PlanetEarth, June 22, 2009

Current carbon dioxide (CO2) levels in the atmosphere may commit us to sea-level rises of up to 25 metres, says new research based on a comparison of Antarctic ice temperature records with new sea-level data from the Red Sea.

The findings predict a sea-level rise much higher than the seven metres estimated by previous models and the Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC).

(...) 'Even if our 25 metres estimation is not absolutely correct, our findings suggest that the IPCC prediction is underestimated,' says [co-autohor] Rohling.

The estimate of 25 metres sounds high, but it is in good agreement with independent data calculated for the Middle Pliocene. Back then, 3 million years ago, when CO2 levels in the atmosphere were similar to the ones we have today, the sea level was between 15 and 25 metres higher than it is now.

Also see:

Close Relationship Between Past Warming And Sea-level Rise
ScienceDaily, July 7, 2009

21 juni 2009

Waarom géén alarm om Q-koorts?



Mexicaanse griep [i.e. varkensgriep, waarvan de benaming onder druk van de agrarische sector in de slaafs volgzame media is veranderd; K] is een pandemie. Maar Q-koorts [zeg maar gewoon geitenkoorts; K] grijpt sneller om zich heen en is gevaarlijker, stelt Peter Wever.

De Volkskrant, 20 juni 2009, oorspronkelijke kop "Waarom lees je niet: 'pas op Q-koorts'?"

---

Inderdaad, de bio-industrie slaagt erin zowel de varkensgriep als geitenkoorts te downplayen en zo in feite onnodige slachtoffers te maken. Het valt te hopen dat een van de getroffenen eens een letselschade-advocaat in de arm neemt en de zaak juridisch aanhangig maakt. Het zou me niet verbazen als er nog rustig - maar volstrekt onverantwoord-laks op het misdadige af - schoolklassen naar geitenhouderijen worden meegenomen.

Latere toevoegingen:

Ministerie verzweeg besmetting Q-koorts
Nieuwsuur, 13 juni 2012

[...] Een groot deel van die besmettingen was mogelijk voorkomen als informatie, al een half jaar bekend op het ministerie van Landbouw, niet was verzwegen.

Ombudsman: aanpak overheid Q-koorts was niet behoorlijk – ‘sterke kwalificatie’
NRC, 19 juni 2012

Deel Kamer wil parlementaire enquête Q-koorts
Reformatorisch Dagblad, 19 juni 2012

Ombudsman pleit voor excuses Q-koortsaanpak
Nu.nl, 19 juni 2012

Overzicht van de Q-koortsuitbraak
Trouw, 19 juni 2012

Kabinet misleidt Kamer over Q-koorts
Nieuwsuur, 4 juli 2012

Ontucht in de kerk

Zembla, 21 juni 2009

Een priester uit Rijpwetering verkrachtte meermalen een minderjarig meisje en wordt veroordeeld, maar mag zich nog steeds priester noemen. Een dominee uit Eindhoven heeft seks met een psychiatrische patiënt en wordt overgeplaatst, maar niet ontslagen.

Twee voorbeelden van seksueel misbruik waarbij ambtsdragers uit de kerk betrokken zijn. In Nederland worden per jaar bij de kerken ruim veertig meldingen gedaan door slachtoffers van seksueel misbruik. In verschillende landen moet de kerk overgaan tot het betalen van grote bedragen aan slachtoffers, in Nederland probeert de kerk zoveel mogelijk te zwijgen.

20 juni 2009

18 juni 2009

28 Procent Z-Afrikaanse mannen geeft toe te verkrachten

De Volkskrant, 18 juni 2009 [update: link is gebroken; hier nog in archief]

Van de Zuid-Afrikaanse mannen erkent 28 procent ooit een vrouw of meisje te hebben verkracht. Daarvan zegt bijna de helft het vaker dan eenmaal te hebben gedaan [...]

[...] Dat zijn de uitkomsten van een onderzoek onder 1.738 mannen in de provincies Oostkaap en KwaZuluNatal door de Zuid-Afrikaanse Medical Research Council.

Zie ook:

Lesbian Rape Epidemic

Padsoc, October 25, 2009 [update: link is gebroken; hier nog in archief]

The practice of "corrective rape" has become commonplace in South Africa.

Alomtegenwoordige stof in plastic veroorzaakt mogelijk hartkwalen bij vrouwen

By Elizabeth Grossman, AlterNet, June 18, 2009

[...] A study released this week by researchers at the University of Cincinnati says that exposure to bisphenol A may increase heart disease in women. 

16 juni 2009

Business as usual betekent 5 to 6°C temperatuurstijging in grote delen VS

By Joe Romm, Climate Progress, June 15, 2009

If humanity stays near our current greenhouse gas emissions path, then Americans face hell — every state will be red: the thermometer in this landmark U.S. government report puts warming at 5 to 6°C (9 to 11°F) over the vast majority of the inland U.S. - and that is only the average around 2090 (compared to 1961-1979 baseline). On this emissions path - the IPCC’s A2 scenario - most of the inland United States will be warming about 0,56°C (1°F) a decade by century’s end. Worse, we are on pace to exceed the A2 scenario (...).

(...) On Tuesday at 1:30 PM EST, the US Global Change Research Program is releasing its long-awaited analysis of Global Climate Change Impacts in United States with NOAA as lead agency. I’m told the NYT will have an exclusive up tonight. But impatient CP readers need look no further than here for the third draft of the report, which has been online since April 27. That’s where I got the figure above from. (You can see the letters F and T from "DRAFT" stamped across the figure. I'll update this post with the final figures when they are online.)

(...) Bottom line: By century’s end, extreme (i.e. peak) temperatures of up to 50°C (122°F) would threaten most of the central, southern, and western U.S. Even worse, Houston and Washington, DC could experience temperatures exceeding 37°C (98°F) for some 60 days a year.

Two of the comments on Climate Progress:

Born in the 80s Says:
June 15th, 2009 at 7:23 pm

2080-2100? Who cares, I’ll probably be dead by then.

And if I’m still alive at that point, I still wouldn’t care. Giving up big cars, McMansions, and meat for a few degrees of temperature difference is not a tradeoff I or many other people are willing to make.

Oh, and did I mention that I’d be enjoying the milder winters?

Jim Beacon Says:
June 16th, 2009 at 12:18 am

'Born in the 80's' comment, is, unfortunately, a typical Joe Six Pak reaction to these kind of long-term projections. That is why such reports are useless unless they are coupled in the same breath or paragraph with solid reasons WHY a 10 degree F temperature rise is deadly: Because most of our agriculture will fail with that kind of warming, because supplies of fresh water will dry up, because most of entire American South will become a desert, because insects and diseases will spread much more rapidly, because there will be a lot more catastrophic wildfires, hurricanes, tornadoes, floods, etc.

If journalists don’t make it a point to always connect the consequences to the temperature rise in their writing, then the average American (who usually doesn’t bother to think beyond the next lane change) will simply shrug and say, 'So what? I’ll just turn up my air-conditioning'.

Also see:

Obama targets US public with call for climate action
By Suzanne Goldenberg, The Guardian, June 16, 2009

Climate Change Impacts
Global Climate Change Impacts in the United States: Report Home Page

The most comprehensive, authoritative report on Global Climate Change Impacts in the United States was released on Tuesday June 16th, 2009. This report presents, in plain language, the science and impacts of climate change on the United States, now and in the future. It focuses on climate change impacts on U.S. regions and various aspects of society and the economy such as energy, water, agriculture, and health. A comprehensive series of web-pages were developed that highlight the findings and major conclusions of the report and contain complete downloadable files of the report, as well as a host of additional content on climate change impacts on the U.S

Climate Change Melts the Rockies
WorldWatch Institute, Jun 17, 2009

Washington, D.C.-A perfect storm in the Rocky Mountains driven by population growth, a warming climate, and economic development has put both the region's ecosystems and its economy in jeopardy, according to the latest issue of World Watch magazine.

The average winter temperature in the U.S. West has risen roughly 1.4 degrees Celsius over the last century. Residents have witnessed the manifestations of this change in smaller mountain snowpacks, an increase in rainfall over snowfall, and a rise in winter lows.

These changes put many species with specific habitat and temperature needs at risk, but they also threaten to destroy the very natural areas that are sustaining the region's economic prosperity. Energy development, water scarcity, and growing populations all have the potential to stall the steady growth this region has enjoyed to date.

Bekijk ze nu het nog kan: galerij van bedreigde vlinders

By Brandon Keim, Wired Science, June 15, 2009


Papilio aristodemus ponceanus, or the Schaus Swallowtail, found only in Florida’s hardwood forests. Foto U.S. Fish and Wildlife Service

Vlinderpopulatie in Europa holt achteruit
Trouw, 23 juli 2013

15 juni 2009

IJskap Groenland smelt sneller dan verwacht

By Joe Romm, Climate Progress, June 14, 2009

The eastern United States must plan on the very real possibility that total sea level rise by 2100 will exceed 6 feet on our current emissions path.

12 juni 2009

In den beginne bij Anselm Kiefer

Anselm Kiefer, Am Anfang, 2008 (oil, emulsion and lead on canvas and photopaper, 380 x 560 cm). Klik hier voor iets grotere foto.

Toegevoegd november 2012:

Een droge beschrijving:
- De ladder verbindt hemel (lucht) en aarde. Op de fotorol zijn beelden te zien van torens.
- Achter een aarden wal zien we een zee (water), met daarboven dreigende wolken.
- De titel verwijst naar de eerste woorden van Genesis, waarin de schepping van hemel en aarde beschreven wordt.
- Naast verf vinden we hier als gebruikt materiaal, zand, papier, lood, potlood en klei.
De ladder - wellicht onder meer verwijzend naar de Jacobsladder - als verbinding van het aardse (materie) en het hemelse (geest) is een terugkerend motief. Zie bijvoorbeeld Seraphim (1984), met aan de voet van de ladder een opgerolde slang; en dit ongetitelde werk.
Seraphim is het meervoud van Seraph: 'Literally "burning ones", the word seraph is normally a synonym for serpents [sic] when used in the Hebrew Bible. A seminal passage in the Book of Isaiah (6.1-8) used the term to describe fiery six-winged beings that fly around God's throne singing "holy, holy, holy"[*].'
Van Gods geest, die over de wateren (murky waters) zweefde (Exodus 1:2) is overigens niets te bekennen[1].

Associatie: de vrouwelijke demon Lilith, in de kabbala gelijk gesteld aan de eerste vrouw van Adam. Anselm Kiefer graaft[2], met zijn geheel eigen beeldtaal, wellicht evenals Lucebert naar het oerverband tussen het vernietigen of onderwerpen van het vrouwelijke, materiële, natuurlijke (door patriarchen vaak voorgesteld als draak, slang enzovoorts) en de bloederige strijd onder leiding van profeterende mannen als Mozes, Mohammed en - op absoluut kwaadaardige en verwoestende wijze - Hitler.[3]
De patriarchale schepping als ultiem echec, de masculine openbaring reeds 'in den beginne' destructief en onderwerpend expansionistisch.

Dat de slang in Seraphim geworden is tot een afgedankte film - met daarop torens - in Am Anfang, kan je mogelijk duiden als omineuze profetie dat de (patriarchale) menselijke cultuur, die het beeld (en het woord) stelt boven de natuur, precies zo desolaat zal eindigen als hij is begonnen - met als mogelijke associaties: de Toren van Babel (dus Babylon in de Openbaring van Johannes), de Twin Towers en verzwelgend hoge zeeën door de opwarming van de aarde.

Zie ook m'n blognotities:
De cirkel van de waarheid, Wittgenstein en Merleau-Ponty
Art-brutgedachten over 'do'
Wetenschappers maken een voorstadium van leven
Lucebert, Lilith en herziene taal van God
Theologische speculaties

Noten (later toegevoegd)

[*] Toegevoegd maart 2013: Robert Pirsig in Zen and the Art of Motorcycle Maintenance: "Phædrus, following a path that to his knowledge had never been taken before in the history of Western thought, went straight between the horns of the subjectivity-objectivity dilemma and said Quality is neither a part of mind, nor is it a part of matter. It is a third entity which is independent of the two. He was heard along the corridors and up and down the stairs of Montana Hall singing softly to himself, almost under his breath, 'Holy, holy, holy - blessed Trinity'."

[1] Toen ik dit schreef, was ik nog niet op deze treffende blognotitie over een tentoonstelling van Kiefer in Antwerpen (2011) beland. De auteur schrijft: 'Tussen hemel en zee bevindt zich een neutrale strook: ze raken elkaar niet. Waar of hoe Gods geest over de wateren zweeft? Hij blijft afwezig in deze woestijn van zee en dreigende storm.'
Andere rake observaties:
- bij het werk Jacobsleiter: 'Rembrandt heeft een 'Jacobsladder' geschilderd, ene Michael Willmann in 1691, in recentere tijden Marc Chagall: het thema schijnt in de westerse schilderkunst niet onbekend te zijn. En je ziet de engelen dalen en stijgen op die ladder, een verbinding, een verbond makend tussen hemel en aarde. Niet zo bij Kiefer: geen engelen te bespeuren, in het midden splitst de ladder, de weelderige plantengroei van bij Willmann is verdwenen: dode takken en twijgen zie je achter de ladder, die bovendien op dorre, uitgedroogde en gebarsten grond staat, en helemaal tot in de hemel reikt ze ook niet. In de begeleidende uitleg lees ik dat de Jacobsladder 'binnen de Joodse traditie staat voor een spirituele klim die leidt tot een beter begrip van de relatie tussen God en de mens'. Dat lijkt me hier echt niet mogelijk: al die dorheid, de ladder die twee richtingen heeft, naar twee vergeefse doelen leidt. Kiefer zegt mij dat in de wereld van vandaag de relatie tussen God en mens onbestaande is [...]';
- bij het werk Der Fruchtbare Halbmond: 'Zo wordt ook het gebied genoemd waar zich de bakermat van de westerse beschaving bevond, het Tweestromenland tussen Tigris en Eufraat. Het is ook in dat gebied dat de bijbelse Toren van Babel te situeren is. Je moet al ziende blind zijn om bij dit werk niet aan Breughels versie te denken, zijn uitbeelding van de menselijke hybris. Kiefer plaatst zich zo weer netjes in de westerse traditie, zij het dan dat zijn manier van schilderij heel anders is, en dat hij het verhaal weer andere accenten geeft. Bij Breughel wordt er over de bouw van de toren gepraat, steenhouwers zijn druk in de weer, schepen voeren materiaal aan, de bedrijvigheid is zich van haar illusoire onderneming nog niet bewust. Niet zo bij Kiefer: geen mensen te zien, geen bedrijvigheid, de toren is afgebrokkeld, niet volledig ingezakt dat niet,  maar van een project dat met succes bekroond is, kun je toch moeilijk spreken: je ziet het troosteloze resultaat van bovenmenselijke inspanningen.'
De auteur begaat onbewust een diepzinnige verschrijving: in het begin van zijn stuk is sprake van Der Furchtbare Halbmond. Inderdaad, het werk drukt wellicht de angstaanjagende metamorfose uit van een eens vruchtbare regio (cf. natuurlijke rijkdom, de maan die mogelijk verwijst naar de vrouwelijke cyclus) in een megalomane, kunstmatige, steriele berg van bakstenen.

Een valkuil voor Kiefer is trouwens dat zijn beelden te zeer blijven steken op het niveau van een illustratie van historische en metafysische 'grote gebeurtenissen'; in zoverre dit overbekende thema's en ideeën betreft raken zijn werken nogal eens aan het cliché in de vorm van opgeblazen design of kunstnijverheid. Een Jozef Beuys bijvoorbeeld heeft in mijn ogen een meer oorspronkelijk, geheimzinnig en vruchtbaar handschrift.

[2] Toen ik dit schreef, was ik nog niet toegekomen aan de paragraaf over Lilith in het hieronder vermelde, zeer lezenswaardige essay van Rüdiger Sünner over het werk van Kiefer. Sünner herinnert eraan dat volgens de kabbala Lilith tot demon werd (gemaakt) omdat zij - Adams eerste vrouw - weigerde uitsluitend in de onderdanige 'missionarishouding' geslachtsgemeenschap te hebben: ze wilde (eveneens) soms de 'bezittende' partij zijn. God verbood dit haar; en omdat ze dat niet pikte, sprak ze zijn 'onuitsprekelijke naam' uit, waarop een ultiem taboe lag en wat leidde tot haar verstoting als demon. Vergelijk wat ik hierboven schreef over het oorspronkelijke verband tussen het onderwerpen van de vrouw (en de natuur) - in haar creatieve eigenstandigheid, voeg ik er hier aan toe - en het begin van de eerste grote monotheïstische religie via de Joodse profeten, leiders (zoals Mozes) en legeraanvoerders (zoals Joshua).
Sünner merkt treffend op over Lilith: 'eine ambivalente und daher umso faszinierendere Figur, die fast schon emanzipatorische Züge trägt, aber von den alten jüdischen Texten doch letztlich als Dämonin bezeichnet wird.'
En: 'In ihr versammeln sich vielleicht ähnliche Ängste und Projektionen wie in der Hexe des christlichen Europas. Man schreibt ihr Unreinheit, Lüsternheit, den Pakt mit dem Bösen zu und noch im Mittelalter spukte in den Köpfen von frommen Juden die Vorstellung herum, Liliths Töchter - die "lilim" - würden sich nachts auf sie hocken, um ihnen zu ungewollten Samenergüssen zu verhelfen. Kiefers Biograph Daniel Arasse gebraucht die schöne Formulierung, dass Lilith für den Maler eine "dunkel positive Gestalt" sei, eine Art "Schutzpatronin" seines Werkes, die einen ähnlich negativen Offenbarungscharakter wie die lurianische Kabbala besässe. Lilith wurde nicht aus dem Paradies vertrieben, sondern verliess es - aus Stolz und Eigenständigkeit - freiwillig, um im selbstgewählten Exil am Roten Meer zu leben. Dieser Ort ist auch ein mythisch-symbolischer und verkörpert das Menstruationsblut, die Fruchtbarkeit sowie den "Blutozean" archaischer Erd- und Muttergottheiten, in dem auch alle Ambivalenz des Weiblichen (Gebärendes, Bergendes, Verschlingendes) seinen Ausdruck findet.'
Dat die 'vergelijkbare angsten' (betreffende de Joodse Lilith en de christelijke heks) wellicht voor alles te maken hebben met het niet durven toelaten door de man dat de vrouw een gelijkwaardige levensgezel is - die de denkbeelden en ambities van de man wezenlijk op losse schroeven kan en mag zetten, hetgeen van zijn kant werkelijke moed vergt en 'faire strijdlust' -, oppert Sünner helaas niet of slechts impliciet (zijn voornoemde constatering van de demonisering van emancipatoire impulsen). Sünner lijkt, jammer genoeg, Lilith hoofdzakelijk te vereenzelvigen met donkere en destructieve kanten van de vrouw (al verzuimt hij niet het 'barende' te noemen), aldus de verkettering van het scheppende en zelfstandige van de vrouw ten slotte toch veronachtzamend, ten gunste van een interpretatie die in wezen aansluit bij de primaire 'patriarchale coup' in kwestie. In Kiefers voorstellingen van Lilith kan men wel een sensibiliteit ontdekken voor het tragische verdonkeremanen, dan wel vervloeken, verstoten of begraven - door God / de patriarchen - van Lilith (qua vrouw en als het vrouwelijke in de man) als een voornamelijk tedere en onontloken gestalte; mogelijk vergelijkbaar, maar dan meer impliciet, met de benadering van Lucebert (de zwarte schroeivlek op het grootste van de vrouwenhempjes op een doek van Kiefer doet me denken aan Luceberts 'schoonheid schoonheid haar gezicht verbrand', een levenskrachtige en leven-schenkende evocatie van Lilith à la diens 'zon zon zon zij is de lila kieuw de leliezon' bespeur ik niet onder Kiefers Lilith-beelden die Sünner laat zien).

[3] Vergelijk aldus de werken Der Fruchtbare Halbmond (2009), ruïne van de Toren van Babel, met het oudere Inner Space (1981), een reusachtige vervallen ruimte die zowel aan een moderne tempel als aan een museum doet denken, gebaseerd op de foto van een door Alfred Speer ontworpen ruimte voor nazi-rituelen.

Zie ook:

'Bruch der Gefässe': Deutsche und jüdische Mythologie bei Anselm Kiefer
Door Rüdiger Sünner, Atalante, juli 2002


En m'n blognotitie:
De mystieke giechel - over Meister Eckhart

09 juni 2009

'Oceanen in 2050 leeggevist'

OneWorld.nl / Vroege Vogels, 9 juni 2009

Als de visvangst in het huidige tempo doorgaat, zwemmen er in 2050 in de oceanen geen vissen meer. Daarvoor waarschuwt een documentaire 'The end of the line' die maandag in Rotterdam in première ging. In de film stellen deskundigen dat als direct actie wordt ondernomen, het tij nog kan worden gekeerd. Consumenten moeten minder en alleen duurzame vis eten, regeringen moeten het probleem harder aanpakken en er moeten meer zeereservaten komen waar niet mag worden gevist.

Trailer The End of the Line:



Plenty of fish in the sea?
By Linda Geddes, New Scientist, June 8, 2009 

Scientists: Global warming has already changed oceans
By Les Blumenthal, McClatchy Newspapers / BradentonHerald, June 9, 2009 

Fisheries Models Overlook a Spreading Nuisance: Jellyfish
By Ben Block, Worldwatch Institute, July 6, 2009

Marine scientists attribute the blooms to a variety of possible factors, including climate change, worsening ocean pollution, and the spread of invasive species.

08 juni 2009

Boek: Field Notes From A Catastrophe

Buy the book at Barnes and Nobles or Amazon.com

Synopsis


An argument for the urgent danger of global warming in a book that is sure to be as influential as Rachel Carson’s Silent Spring.

Known for her insightful and thought-provoking journalism, New Yorker writer Elizabeth Kolbert now tackles the controversial subject of global warming. Americans have been warned since the late nineteen-seventies that the buildup of carbon dioxide in our atmosphere threatens to melt the polar ice sheets and irreversibly change our climate. With little done since then to alter this dangerous course, now is the moment to salvage our future. By the end of the century, the world will likely be hotter than it’s been in the last two million years, and the sweeping consequences of this change will determine the future of life on earth for generations to come.

In writing that is both clear and unbiased, Kolbert approaches this monumental problem from every angle. She travels to the Arctic, interviews researchers and environmentalists, explains the science and the studies, draws frightening parallels to lost ancient civilizations, unpacks the politics, and presents the personal tales of those who are being affected most - the people who make their homes near the poles and, in an eerie foreshadowing, are watching their worlds disappear. Growing out of a groundbreaking three-part series for the New Yorker, Field Notes from a Catastrophe brings the environment into the consciousness of the American people and asks what, if anything, can be done, and how we can save our planet.

Publishers Weekly
On the burgeoning shelf of cautionary but occasionally alarmist books warning about the consequences of dramatic climate change, Kolbert's calmly persuasive reporting stands out for its sobering clarity. (...) Kolbert (...) lets facts rather than polemics tell the story: in essence, it's that Earth is now nearly as warm as it has been at any time in the last 420,000 years and is on the precipice of an unprecedented "climate regime, one with which modern humans have had no prior experience." An inexorable increase in the world's average temperature means that butterflies, which typically restrict themselves to well-defined climate zones, are now flitting where they've never been found before; that nearly every major glacier in the world is melting rapidly; and that the prescient Dutch are already preparing to let rising oceans reclaim some of their land. (...) this unbiased overview is a model for writing about an urgent environmental crisis.

Waarom klimaatskeptici geen skeptici zijn (maar ontkenners)


Watch this video decribing the now-classic Dunning and Kruger papers on how the people who are most wrong are the least able to perceive it.

By Joe Romm, Climate Progress, June 7, 2009

Let’s (...) note that neither the deniers nor the delayers are skeptics, the term they (and the media) like to use.

They aren't skeptical - their minds are made up.

The traditional or mainstream media still call them 'skeptics' as in this NYT headline. As long as they do so they trivialize the problem and render the word 'skeptic' devoid of meaning.

All scientists are skeptics. Hence the motto of the Royal Society of London, one of the world’s oldest scientific academies (founded in 1660), Nullius in verba: 'Take nobody’s word'. Indeed, as Wikipedia explains in its entry on 'Skepticism':

'Considering the rigor of the scientific method, science itself may simply be thought of as an organized form of skepticism.'

Skeptics can be convinced by the facts, but not the deniers and delayers. Skeptics (and real scientists) do not continue repeating arguments that have been discredited. Deniers and delayers do.

Also see:

Getting skeptical about global warming skepticism
Skeptical Science.com

How to Talk to a Climate Skeptic: Responses to the most common skeptical arguments on global warming
Click here (Grist.org)

Groundhog day
RealClimate.org, June 7, 2009

'The same nonsense, the same logical fallacies, the same confusions - all seem to be endlessly repeated'.

04 juni 2009

Uitbraak varkensgriep is voorproefje van grotere pandemie

Worldwatch Institute, June 3, 2009

As health officials scramble to develop a vaccine for the H1N1 virus, commonly referred to as swine flu, there is reason to believe that the current swell is merely a sign of the larger pandemic to come. We should regard the current outbreak of H1N1 as a bad dress rehearsal for opening night. It is not a question of whether the virus will reemerge, but when, and we are woefully unprepared.

Influenza pandemics are often preceded by "herald waves" of a flu strain at the end of one flu season, only to return stronger the next flu season, according to the U.S. Centers for Disease Control. This was true of the 1918 pandemic, which first emerged as a moderate flu virus in the spring and returned much stronger in the fall, killing as many as 40 million people worldwide. While much has changed since then, this new strain poses new challenges and we are not prepared to handle the consequences of quarantining and treating people who are infected or limiting global air travel and international trade.

Rather than focusing all of our attention on developing a vaccine, we must find ways to stop these diseases before they start. Prevention of zoonotic diseases-diseases that animals can transfer to humans-requires a fundamental change in the way we raise animals. We can begin by raising fewer animals for food overall and phasing out the most intensive confinement practices.

Zie ook:

Swine Flu Ancestors Born on U.S. Factory Farms

Toevoeging juni 2011:

Is Drug Resistance in Humans Coming From Chickens?
Door Maryn McKenna, Wired, 28 juni 2011